Wednesday, December 26, 2012

My Anchor Text

Saturday, June 23, 2012

Aung San Suu Kyi crowds speak of 'emotional' Oxford return

The honey-coloured stone of Oxford's buildings were     bathed in the warm sunshine of an English summer's         day as hundreds of people waited to           see a former student return.
Men with black bowler hats carried ornate gowns while    students with their suits and tassels hurried off to their    exams.
For Aung San Suu Kyi, an undergraduate in the city in the 1960s, such scenes recall a time long before tumultuous change defined so much of her life.
Graham and Charmaine Lewis
Graham and Charmaine Lewis were among hundreds of people who greeted Ms Suu Kyi
Returning to Oxford for the first time in 24 years, memories of an era before her battles with Burma's military junta must seem very distant to the 67-year-old pro-democracy campaigner.
Since 1988 Michael Aris, her husband and Oxford professor, has died ofcancer and her two children Alexander and Kim have grown up.
'Beacon of hope'
And in the space of a quarter-of-a-century, she has become a heroine to many, with her arrival prompting hundreds of people to turn out to catch a glimpse of her or, for a few, hand her flowers and shake her hand.
Patricia O'Neill, from Oxford, said: "I was so excited, it was unexpectedly emotional.
"She is an incredibly beautiful woman, who I have such admiration and respect for. I was very privileged to see her."
Charmaine Lewis, 46, left Burma in 1988 as the military was closing the schools and universities.
Her family lived in the heart of Rangoon and her brother was killed during the turmoil of the time.
"I was 18 and my parents thought that I should leave the country and come to England to get an education," said Mrs Lewis.
She added Ms Suu Kyi was a "beacon of hope" for the country.
Mrs Lewis's husband Graham said the campaigner had shown a great deal of courage in pursuing change in the troubled country.
"Better slow, gentle change than violent revolution," he said.
'Huge impact'
Exiled politician Kaung Myatt, 45, spent five years in prison in Burma before moving to England where he has lived for the past three years.
Kaung Myatt
Exiled politician Kaung Myatt said he hoped Ms Suu Kyi could bring change
He said: "I'm here to remind her that she needs to win [elections] in 2015.
"It's quite controversial to say, but she needs to be part of the government, without power you can't make change."
Holly Holman, 55, was waiting in the crowd with a letter for the Burmese politician.
She is trying to set up a charity for orphaned children in the country.
"She's amazing, her endurance and sacrifice," said Mrs Holman.
"People out there really love her. She deserves all the recognition w

e can give her."
Her achievements were also not lost on the younger generation.
Jonathan Glyn and Rosa Clarke
Jonathan Glyn, 22, and Ro
Former students Jonathan Glyn and Rosa Clarke came to see Ms Suu Kyi
sa Clarke, 23, are both former Oxford students who came to see Ms Suu Kyi.
Mr Glyn said: "It's a visit from someone that's had a huge impact on the world so it's exciting to see her."
Oxford is a city where the streets are adorned with the statues of figures whose ideas were thought heretical in their time.
Many of them made the ultimate sacrifice for what they believed, today one of its biggest institutions has honoured another one of those inspirational figures who has been prepared to sacrifice so much for her ideals and the people who believe in her

Saturday, June 9, 2012


ရိုဟင္ဂ်ာတို႕သည္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမဟုတ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါလင့္တြင္ လက္မွတ္ထိုးဆႏၵျပဳၾကပါ။

အဂၤလန္ ႏွင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ၍ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္တင္လွ်င္ အခ်ဳိ႕ ျပည္နယ္ မ်ား တြင္ တစ္ပတ္အတြင္း ခြင့္ျပဳေန၏။ ျမန္မာစကား တစ္လံုးမွ်မတတ္ေသာ ဘဂၤါလီမ်ား ျမန္မာ့ အမည္ ေရာင္းစားေနၾက၏။ ရိုဟင္ဂ်ာ ဒုကၡသည္ အမည္ခံလွ်င္ UNHCR မွ ေနစရာေပး၏၊ စားစရာေပး၏၊ ေထာက္ ပံ့မႈေပး၏။

ထို အျပင္ ျပည္ပမွ  ျမန္မာ တိုင္းရင္း သား အဖြဲ႕ အစည္းအခ်ိဳ႕ ကလည္း လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ၏ အေရး လုပ္ျခင္း ကို တရားသ ျဖင့္္လုပ္ရပ္ အျဖစ္ယူဆ၍  ရိုဟင္ဂ်ာဘက္မွ ရပ္တည္ေန၏။ ရိုဟင္ဂ်ာႏွင့္ ျမန္မာ ျပည္တြင္းရွိ တိုင္းရင္း သားတို႕သည္ မည္သို႕မွ ႏႈိင္းယွဥ္၍ မရေၾကာင္း တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ လူၾကီးမ်ားကလည္း မိမိတို႕ တိုင္းရင္း သားလူငယ္မ်ားကို ပညာေပးဖို႕လို၏။ BURMA CAMPAIGN UK မွ  နားမလည္ေသာ တိုင္းရင္း သားလူငယ္မ်ား ႏွင့္ ျမန္မာလူငယ္မ်ားကို လန္ဒန္ ရံုးခန္းတြင္ လခေပး အလုပ္ခန္႕ထား၍ ေျမွာက္ေပးျပီး ၍ ရိုဟင္ဂ်ာအေရး တိုက္ပြဲ၀င္ေပးေန၏။ US CAMPAIGN မွ ေအာင္ဒင္ ကလည္း သူ႕ အတြက္ လခ စို႕စို႕ ပို႕ပို႕ ရေသာေၾကာင့္ အေမရိက မွေန၍ ရိုဟင္ဂ်ာအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေပးေန၏။

ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ လက္မွတ္မ်ားျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို တင္ျပမည္ျဖစ္ပါ သျဖင့္ လက္မွတ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ရရွိေရးလႈံ႕ေဆာ္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္သည္။


ျမန္မာႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ အလုပ္သမားမ်ား ႏွင့္ဂုဏ္သေရရွိပုဂၢိဳလ္မ်ား၊လူမႈေရး အသင္းဖြဲ႕မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အသင္းအဖြဲ႕မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ပါ၀င္ေသာ အစုအဖြဲ႕မွ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႕၏ ဂုဏ္သိကၡာ ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္တြင္းမွီတင္း ေနထိုင္လွ်က္ရွိၾကကုန္ ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား၏ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနထိုင္မႈ၊ နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈ လြတ္လပ္စြာ မွီတင္းေနထိုင္ မႈတို႕အားကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္အလို႕ငွာ ျပည္ပမွ ၀င္ေရာက္ လာေသာ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ) တို႕ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေအာက္ေဖၚျပပါ ေၾကျငာခ်က္ ကိုထုတ္ျပန္သည္။

၁။ ဘဂၤါလီ(ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) လူမ်ိဳးတို႕သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအ တြင္းမူလဘူတ ျပန္႕ႏွံ႕ ေနထိုင္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး မဟုတ္ေၾကာင္းေၾကျငာသည္။

၂။ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) လူမ်ိဳးတို႕အား ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေသာ၊ အမွတ္အသားျပဳလက္ခံေသာ UNHCR အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရတို႕အား ကၽြႏ္ုပ္တို႕၏ အမ်ိဳး သားေရး ကိစၥရပ္မ်ား တြင္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္သည္။

၃။ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) လူမ်ိဳးတို႕သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၏ တိုင္းရင္း သားလူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးျဖစ္ ေၾကာင္း ၾကိဳးပမ္းမႈအား ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ျခင္း၊ လူမႈေရး အရေထာက္ပံ့ျခင္း၊ မီဒီယာမ်ားျဖင့္ ေထာက္ခံေရးသားျခင္း၊ သံခင္းတမန္ခင္းအရ လက္ခံျခင္း သည္ ကၽြႏ္ုပ္ တို႕၏ အမ်ိဳးသားေရး ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္သည္။

၄။ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) လူမ်ိဳးတို႕ သံုးစြဲေသာ ဘာသာစကား ႏွင့္ စာေပတို႕သည္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုမ်ား၏ ဘာသာစကား ႏွင့္ စာေပ မဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကျငာသည္။

၅။ ျမန္မာျပည္တြင္း ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာရွိျမန္မာ့အေရးေဆာင္ရြက္ေသာ အဖဲြ႕အစည္းမ်ား၊  ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားေကာင္စီ ( NATIONAL COUNCIL UNION OF BURMA) အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီအေရး ႏွင့္ တိုင္းရင္း သားလူမ်ိဳး မ်ား၏ အခြင့္အေရး မ်ားေတာင္းဆို တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ ျမန္မာ တိုင္းရင္း သားတပ္ေပါင္းစုမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံုအဖြဲ႕ အစည္း မ်ားတြင္ ဘဂၤါလီ ( ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ) လူမ်ိဳးမ်ား အား အဖြဲ႕ အစည္းတစ္ခုအျဖစ္ေသာ္၎၊ အဖြဲ႕၀င္ အျဖစ္ေသာ္၎ အသိအမွတ္ျပဳလက္ခံဖြဲ႕စည္းျခင္း မရွိ ေၾကာင္း သိေစအပ္သည္။

၆။ ပညာရွင္ဟု အမည္ခံ၍ တင္ျပလာသူ ႏိုင္ငံျခားသား မ်ား၏ စာတန္းမ်ား သည္ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) တို႕၏ ဖန္တီးထားေသာ ျဖစ္စဥ္ အား စူးစမ္းေလ့လာမႈ အဆင့္သာလွ်င္ျဖစ္ျပီး။ အကယ္စင္စစ္ ထိုပညာရွင္မ်ားသည္ ျမန္မာ ျပည္ အေၾကာင္းကို ေသာ္၎ ျမန္မာျပည္၏ လူမ်ိဳးမ်ားျပန္.ႏွံ႕ ေနထိုင္မႈကိုေသာ္၎ ေရရာစြာသိရွိသူ မ်ားမဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကျငာသည္။

၇။ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ အိႏၷိယမွ အလုပ္သမား မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသို႕ ကိုယ္တိုင္သြင္းယူခဲ့၍ ၎ အိႏၷိယ ႏွင့္ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ျမန္မာ တိုင္းရင္း သား မ်ား မည္သို႕မွ် မဟုတ္ခဲ့သည္ကို သမိုင္းစဥ္ႏွင့္ ခ်ီ၍ ေသခ်ာစြာသိရွိခဲ့ေသာ္လည္း။ အဂၤလန္ ႏိုင္ငံအပါအ၀င္ ၎ အဂၤလိပ္ မ်ိဳးႏြယ္စု ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ အေမရိကန္၊ ၾသစေၾတးလွ် ႏွင့္ ကေနဒါ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ၎တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသို႕ ေခၚယူလာ ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအား ျမန္မာတို႕၏ တိုင္းရင္း သားအျဖစ္ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံေပး ေနျခင္းအား ကန္႕ကြက္ေၾကာင္း သိေစအပ္သည္။

၈။ လူကုန္ကူးသူမ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံၾကီးမ်ားတြင္ အေျခခ်ေနထိုင္လိုသူမ်ား ၏ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရည္မွန္း ခ်က္မ်ားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ေတာင္းခံသူ ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ) မ်ားအား ေဖၚထုတ္တင္ျပသြားမည္။

၉။ ပိုမို၍ ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ သေဘာထား ကိုဆက္လက္ေကာက္ခံ၍ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာအသိုင္းအ၀ိုင္း သုိ႕တင္ျပသြားမည္။


NLD မွ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားကိုေတာင္းပန္

အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ားကို မလုပ္ၾကရန္ ေမတၱာရပ္ခံႏိုင္ေသာ္လည္း အၾကမ္းဖက္သူမ်ားကိုေတာ့ ထိုအလုပ္ကို မလုပ္ဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံစရာမလိုေပ။
NLD သည္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားကိုေတာင္းပန္ေသာ ကမာၻ ေပၚရွိ ပထမဦးဆံုးေသာ ပါတီျဖစ္လာဖို႕ရွိ၏။



Friday, May 4, 2012

ဦးသိန္းစိန္ ၂၀၁၅ တြင္ အနားယူေတာ့မည္ဟု ဦးကိုကိုလႈိင္ေျပာျပီ

Myanmar’s Leader May Step Aside After 2015 Elections, Aide Says

Myanmar President Thein Sein will probably step aside when his term ends following elections in 2015, an aide said, adding uncertainty to the political outlook after he oversaw the nation’s most inclusive vote in more than two decades.
“The president has laid the foundation for the political reform and he is the founder of this transition,” Ko Ko Hlaing, his top political adviser, said in a May 2 interview in Yangon.“So after this tenure, if it is quite successful, he may be content with his works. The next steps toward democracy will be in the hands of other leaders.”
Enlarge imageMyanmar President Thein Sein

Myanmar President Thein Sein

Myanmar President Thein Sein
Tomohiro Ohsumi/Bloomberg
Thein Sein, Myanmar's president.
Thein Sein, Myanmar's president. Photographer: Tomohiro Ohsumi/Bloomberg
Enlarge imageMyanmar’s Leader May Step Aside After 2015 Elections

Myanmar’s Leader May Step Aside After 2015 Elections

Myanmar’s Leader May Step Aside After 2015 Elections
Soe Than Win/AFP/Getty Images
Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi, center, along with other elected members of parliament reads her parliamentary oath at the lower house of parliament during a session in Naypyidaw, Myanmar.
Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi, center, along with other elected members of parliament reads her parliamentary oath at the lower house of parliament during a session in Naypyidaw, Myanmar. Photographer: Soe Than Win/AFP/Getty Images
Thein Sein, 67, has moved to reconnect Myanmar with the West since taking power 14 months ago. The former general has released political prisoners, floated the currency and convinced opposition leader Aung San Suu Kyi to rejoin the political process, opening the door for Western companies to scout investment opportunities in the nation of 64 million people.
The next election, scheduled in 2015, will determine whether Myanmar’s coterie of generals that has run the country for five decades will peacefully hand over power. While Thein Sein would accept a win for Suu Kyi’s party, the military’s reaction is more uncertain, Ko Ko Hlaing said.
“Our civilian-military relationship with democracy is quite a delicate thing,” he said. Accepting a power shift“will depend on the relationship between the political parties and the military.”

Election Victory

In the unlikely scenario in which Myanmar’s military reasserts its power and Western governments tighten sanctions again, the economy would grow about 4.4 percent from 2016 to 2020, the Economist Intelligence Unit said in an April 26 report. That compares with 7.7 percent growth in that time if limited policy changes continue, it said.
Suu Kyi took office this week after her National League for Democracy party won 43 of 44 seats it contested in by-elections last month, giving it control of less than 10 percent of the 664-member parliament. The NLD boycotted the 2010 national elections, during which the Nobel Peace Prize winner was detained at her lakeside home in Yangon.
“I don’t think the country is ready for an NLD president tomorrow, but 2015 is still three years off,” said Hans Vriens, managing partner of Vriens & Partners, a Singapore-based political risk firm. “There are no clear signs of opposition to the reform movement at this moment.”

Shwe Mann

Shwe Mann, the former No. 3 in the junta who is now speaker of parliament’s lower house, is the most likely among reform-minded establishment figures to take the mantle from Thein Sein, Vriens said. The International Crisis Group last month calledShwe Mann a “strong contender” for the presidency in 2015.
“Thein Sein has signaled privately that he is not interested in a second term, in part due to poor health, but there is no guarantee he would not change his mind,” the ICG said.
Thein Sein took power from former junta leader Than Shwe in March 2011. The president enjoys reading in his spare time and is not much of a talker, Nay Zin Latt, another of his nine advisers, wrote in an April 7 e-mail.
“He is very decent, and quiet, and a soft-spoken person,”Ko Ko Hlaing said. “But he has a very firm determination and commitment for the betterment of his country.”
Suu Kyi, whose father was a general who founded Myanmar’s modern armed forces and helped win independence from Britain in the 1940s, said on March 30 that she’s confident that Thein Sein“genuinely wishes for democratic reform.” Her meeting with him last August paved the way for her party’s participation in the by-elections.


“I don’t think anybody, Burmese or foreigners, expected the scope of the changes,” said David Steinberg, distinguished professor of Asian Studies at Georgetown University in Washington D.C. “That’s uniquely Thein Sein and the people around him. Than Shwe wasn’t willing to compromise on anything, and Thein Sein has been.”
In 1990, the military rejected an election victory by the NLD in which the opposition party won about 80 percent of seats for a committee to draft a new constitution. Eighteen years later, an army-drafted constitution that allocates a quarter of parliamentary seats to the armed forces passed in a referendum.
Suu Kyi, who spent 15 years under house arrest, campaigned to change the constitution to make it more democratic. Thein Sein welcomes her entry to parliament “because we now have a common place to discuss all things on the agenda very friendly, very openly and very officially,” Ko Ko Hlaing said.
The president’s ruling Union Solidarity and Development Party is reviewing its strategy as it looks to the 2015 elections, he said. Measures may include bringing in more technocrats to handle financial affairs to bolster the economy.
“We are a democracy now, and in democracies the desire of the people is crucial,” Ko Ko Hlaing said. “The future is unpredictable.”


Wednesday, April 25, 2012

အလႈေငြျဖင့္ တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္၍ မရပါ


Civil Society ကို ပထမဆံုးတင္ျပသူ                                                     ေကာင္းျမတ္သူ (မူ၀ါဒေရးရာဌန)
Adam Ferguson (1723-1816)
ယခုတစ္ေလာ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္ NGO သံတ ညံညံ ၾကားေနရသည္။ ဟိုနားၾကည့္ လည္း NGO ေထာင္မည္၊ ဒီနားၾကည့္လည္း ေဖါင္ေဒးရွင္းေထာင္မည္ လုပ္ေနၾက၏။ Civil Society မ်ားက တိုင္း ျပည္အတြက္ အလြန္ အေရးၾကီးသည္ စသည္ျဖင္႕တို႕ ပါ၀င္သည့္ အေတြးအ ေခၚမ်ားလႊမ္းမိုးေသာ ေန႕ရက္မ်ားဟု ဆို ႏိုင္ေပသည္။ ေန႕ရက္ မ်ားဟု သံုးႏႈံးလိုက္ ရျခင္းကေတာ့ ရက္ပိုင္းအတြင္း လည္း ထိုအသံမ်ား ေျပာက္သြားႏိုင္ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ ေပသည္။ Civil Society ဆိုသည့္ စကားလံုးသည္ ၁၉၈၀ ကာလမ်ားတြင္ အေမရိက ၌ စတင္ေခတ္ စားခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ သို႕ ယခုမွ ေရာက္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။
                  လူမႈ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ဒီမိုကေရစီ ေရးအတြက္ အေရးၾကီး သာ အရင္း အျမစ္ မ်ားအျဖစ္ ပညာရွင္မ်ိဳးစံုတို႕ ကတင္ျပလာၾကသည္လည္းရွိပါသည္။ ျမန္မာျပည္ တြင္ေတာ့ လူမႈအဖြဲ႕စည္းမ်ား ဆိုင္ရာ အယူအဆသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သပိတ္ေမွာက္ ကာလမ်ား အတြင္း သိသိသာသာ ျဖစ္ထြန္းလာသည္ကိုေတြ႕ရပါသည္။ လြတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏုိင္ငံေရးဟုလည္း နာမည္ေပး ၾကသည္။ အမွန္ေတာ့ လြတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ၂၀၁၀ သပိတ္ေမွာက္ လမ္းစဥ္ ကိုေထာက္ခံမႈ ေပးရန္ NLD ႏွင့္ ၎ လိုလားသူမ်ား၏ ရေသ့စိတ္ေျဖ စကားလံုး မွ်သာျဖစ္၏။

လူမႈအဖြဲ႕ အစည္းမ်ားသည္ အာဏာရွင္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးကို ေသာ္၎ ၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ အစိုးရ အဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူအၾကား ဒီမိုကေရစီထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ တြင္ေသာ္ ၎ အလြန္အသံုးတဲ့ေသာ ကိရိယာ အျဖစ္ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ လူမႈ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ေတာ္လွန္ ေရး အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္အျဖစ္၎ ၊ တိုင္းျပည္ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ေသာ္၎ တိုက္ရိုက္ အသံုးခ် မည္ဆိုလွ်င္ လြဲမွားေသာ ရလဒ္မ်ား ေပၚထြက္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းရွိႏိုင္ပါသည္။

ဥပမာအားျဖင့္ ဆိုလွ်င္ -- စာေရးသူ ၏ အသိမိတ္ေဆြတစ္ဦးက သူတို႕ ပိုက္ဆံရွိေသာ လူမ်ားစုစည္း၍ NGO တစ္ခုထူေထာင္ရန္အတြက္ ျပည္ထဲေရးဌာနတြင္ မွတ္ပံုတင္ထားေၾကာင္း၊ ျပည္ထဲေရး မွ မွတ္ပံု တင္ျခင္းကိုခြင့္မျပဳသျဖင့္ မလုပ္ရဲေသးေၾကာင္း တင္ျပလာၾက၏။ သူတို႕ဆိုလိုခ်င္သည္မွာ ေတာ့ယခု တည္ေထာင္ေနၾကေသာ NGO မ်ားမွာတရားမ၀င္လႈပ္ရွားေနၾကျခင္းျဖစ္၍ အစိုးရႏွင့္လည္း အတိုက္အခံ ျဖစ္ေနၾကျပီး အကယ္၍ သာသူတို႕ အေနျဖင့္ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ မရပဲ NGO လုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ေဆာင္လွ်င္ အစိုးရ ဆန္႕က်င္ေရး အသင္းဟု သက္ဆိုင္ရာမွ ထင္ျမင္၍ စစ္ေဆးျခင္း ဖမ္းဆီးျခင္းမ်ားျဖစ္လာမည္ကို မလိုလားေၾကာင္းသာလွ်င္ျဖစ္၏။

စာေရးသူအေနျဖင့္ ထိုသူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ အသိုင္းအ၀ိုင္းကို သိ၏။ ၎တို႕သည္ ပညာတတ္ ပိုက္ဆံရွိ သူမ်ားျဖစ္ျပီး ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္လည္း အစိုးရႏွင့္ ခပ္ကင္းကင္းေန၍ ခ်မ္းသာသူမ်ားျဖစ္၏။ သူတို႕အေနျဖင့္ ဘ၀တြင္ ေအးေအးေဆးေနလာသူမ်ားျဖစ္ျပီး ဘ၀၏ ေန၀င္ခ်ိန္မ်ားတြင္လည္း ခပ္ေအး ေအးသာေနလို ျပီး လူမႈအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ လိုသူမ်ားျဖစ္၏။ NGO လုပ္ငန္းႏွင့္ Political Activist လုပ္ငန္းမ်ားကို ကြဲျပားစြာေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကဖို႕လိုေလျပီ။

တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တိုးတက္လာေရး အတြက္ လိုအပ္ေသာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလန္းမ်ား တိုးတက္ ေစေရး၊ ကုန္ထုပ္လုပ္မႈမ်ားတိုးတက္ေစေရး၊ တိုင္းျပည္၏ GDP ၊ လူတစ္ဦးျခင္းစီတို႕၏ ၀င္ေငြ စသည္ျဖင့္တို႕ တိုးတက္လာေစေရး လုပ္ငန္းမ်ား မွာ အစိုးရမဟုတ္ေသာ Civil Society အဖြဲ႕အစည္း မ်ားႏွင့္ တိုက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားမဟုတ္ပါေခ်။ NGO အခ်ိဳ႕ ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ NLD မွလူငယ္ အခ်ိဳ႕ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ သီတင္းပတ္ အနည္းငယ္မွ်ျဖစ္ေသာ သင္တန္းမ်ားကို တက္ေရာက္ေစ၏။ မ်ိဳးဆက္ သစ္ဆိုသည္မွာ ဤသို႕ေမြးျမဴ၍ မရေၾကာင္း စာေရးသူမွ ေဆြးေႏြးခဲ့ဘူး၏။ ထိုအခါ လူတစ္ေယာက္က NLD ၏ စာဖတ္၀ိုင္းမ်ားဖြဲ႕ျခင္း၊ လူငယ္မ်ားအား ျပည္ပ NGO မ်ားအကူအညီျဖင့္ သင္တန္းမ်ားေပးျခင္းမွာ ပါတီ၏ အနာဂတ္အတြက္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ေပၚေပါက္လာေရး တြင္အေကာင္း ဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း စာေရးသူမွာ ဗဟုသုတနည္း သူျဖစ္၍ NLD ၏ လုပ္ရပ္ကိုလက္မခံႏိုင္ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေျပာေလသည္။ ထိုအခါ စာေရးသူက ထိုသို႕ဆိုပါလွ်င္ စကၤာပူတြင္ တကၠသိုလ္တက္ေနေသာ ခင္ဗ်ား၏ သားသမီးမ်ားကို ေက်ာင္းထုတ္၊  NLD ကစာဖတ္၀ိုင္းကိုပို႕ျပီး NGO ကဖြင့္တဲ့သင္တန္းေတြ တက္ခိုင္းပါလားဟုေျပာလိုက္ ေတာ့ ပါးစပ္ပိတ္သြား၏။

အေမရိကန္မွ ဖြင့္လွစ္ေပးလိုက္ေသာ Sanctions မ်ားတြင္စီပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားသာမကပဲလူမႈ အေထာက္ အ ကူျပဳလုပ္ငန္းမ်ား ၀င္ေရာက္လာေစေရးကလည္း ေရွ႕တန္းမွပါ၀င္ေန၏။ အေမရိကန္အပါ အ၀င္ ဥေရာပ မွ အေထာက္အ ပံ့မ်ား၀င္လာလွ်င္ တုိင္းျပည္ စီးပြားေရး အတြက္ တိုက္ရိုက္အက်ိဳးျပဳမည္ဟု ထင္ေယာင္မွားေနသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။ အမွန္ေတာ့ ျပည္ပ အကူအညီမ်ားဟုဆိုရာတြင္ စက္ရံု အလုပ္ရံုမ်ား ၊ နည္းပညာမ်ား ကိုဘယ္ေတာ့မွေပးေလ့မရွိေပ။ ေလ့လာမႈမ်ား အရ ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံတကာ ၏ အလႈေငြမ်ားသည္ ေနာက္ဆံုးတြင္ လႈဒန္းေငြ၏ ၂၀ % ခန္႕သာ ေရာက္ရွိေၾကာင္း တြက္ခ်က္သိရွိရ၏။ စရိတ္စက မ်ားမွာ သက္ဆိုင္ရာ NGO အရာရွိမ်ား၏ လစာ ေငြ၊ ခရီးစရိတ္ ႏွင့္ သုေတသန လုပ္ငန္း မ်ား တြင္ ၈၀ % ခန္႕သံုးစြဲ ၾကေလ၏။ သတင္းထဲတြင္ပါေသာ ႏိုင္ငံၾကီးတစ္ႏိုင္ငံမွ ေဒၚလာသန္း ၁၀၀ လႈလိုက္ သည္ဟုဆိုလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ အလႈခံ မည့္သူလက္ထဲသို႕ ေဒၚလာ သန္း ၂၀ သာ ေရာက္သည္ ဟု မွတ္ယူရေပမည္။

တိုင္းျပည္တိုးတက္ေစလိုလွ်င္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႕မႈမ်ား အားလံုး အမွန္တကယ္ဖြင့္လွစ္၍ ကာယ၊ ဥာဏ ျပည္သူမ်ားအားလံုး ေသေအာင္အလုပ္လုပ္ပါမွ အမွန္တကယ္အလုပ္ျဖစ္မည့္ အရာျဖစ္ပါ၏။ တိုင္းျပည္၏ GDP ႏွင့္တစ္ဦးျခင္း၀င္ေငြ တိုးတက္ေရးအတြက္ NGO မ်ားက တိုက္ရိုက္အားျဖင့္ မတတ္ႏိုင္ပါေခ်။

အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ေလာႏိုင္ငံ၊ ကေမာၻဒီးယားႏွင့္ ဗီယမ္နမ္ ႏိုင္ငံတို႕၏ တစ္ဦးျခင္း၀င္ ေငြမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ျမင့္မားေနေပ၏။ တိုင္းျပည္၏ အေရးၾကီးေသာ အခ်ိန္တြင္ အတိုက္အခံႏိုင္ ငံေရးလုပ္သူမ်ား အေနျဖင့္ ယခုထက္ အဆင့္ျမင့္မားၾကဖို႕လုိေလျပီ။ တိုင္းျပည္အတြက္ ကယ္တင္ရွင္ ဟု ျပည္သူမ်ားက အထင္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ားက သၾကၤန္သံခ်ပ္ ၀ိုင္း အဆင့္ ေလာက္သာလွ်င္ျဖစ္ေနျပန္၏။ လူထုေခါင္းေဆာင္ပါတီၾကီးက စကားလံုးတစ္လံုး အတင္မခံႏိုင္၍ လႊတ္ ေတာ္ထဲ၀င္ေရာက္ေရးေႏွာင့္ေႏွးေန၏။ ျပည္ပ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံ မႈမ်ား ကို တားျမစ္ေန၏။ ႏိုင္ငံတကာဖိအား ေၾကာင့္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ေျပာင္းလဲလာသည္ (သို႕) ေျပာင္းလဲလာမည္ဟု အထင္ေရာက္ေန၏။ အမွန္ ေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒျဖင့္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရေပၚေပါက္လာသည္မွာ ထိုသို႕ေပၚေပါက္မလာ ရန္ဖိ အားေပးေနသည့္ၾကားမွ ေပၚလာျခင္းျဖစ္ေလ၏။

ထိုင္း ႏိုင္ငံက တစ္ဦးျခင္း၀င္ေငြ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ေဒၚလာ ၉၀၀၀၊ေလာ ႏိုင္ငံက ေဒၚလာ ၂၅၀၀၊ ကေမာၻဒီးယားက ေဒၚလာ ၂၁၀၀၊ ဗီယမ္နမ္က ေဒၚလာ ၃၁၀၀  ျဖစ္၍ ျမန္မာျပည္က တစ္ဦးျခင္း တစ္ႏွစ္ ၀င္ေငြ ေဒၚလာ ၁၃၀၀ ခန္႕ျဖစ္၏၊ လက္ရွိတြင္ GDP တိုးတက္မႈႏံႈးက ၅ % ေက်ာ္ရွိ၏၊ ျမန္မာ၏ GDP က တစ္ႏွစ္ ဘီလီယံ ၈၀ ေက်ာ္ျဖစ္၏။ ျမန္မာႏွင့္လူဦးေရ မတိမ္းမယိမ္းရွိေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံ GDP က တစ္ႏွစ္လွ်င္ ဘီလီယံ ၆၀၀ ေက်ာ္ျဖစ္သည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ စီးပြားတိုးတက္မႈႏံႈး ၁၀ % ခန္႕ရွိမွ သာ ေနာက္ အႏွစ္ ၃၀ ခန္႕ၾကာ လွ်င္ ယခု ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈ နီးပါးရွိႏိုင္ေပမည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ တိုင္းျပည္ မ-ဆ-လ ေခတ္ တြင္ LDC ေခၚ ကမာၻ႕ အဆင္းရဲဆံုး တိုင္းျပည္မ်ား စာရင္းတြင္ ပါသြားစဥ္က မ-ဆ-လ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးက ေျပာသည္မွာ တိုင္းျပည္ LDC ျဖစ္သြားလို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ ေနတဲ့အိမ္ေပၚက ဆင္းေပးလိုက္ရလို႕ လားဟု အသိဥာဏ္နဲစြာေျပာသည္ကို ၾကားရဖူး၏။

ယခုလည္း NLD အပါအ၀င္ NLD လိုလားသူမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ အတူေပၚေပါက္လာ ေသာလႊတ္ေတာ္ ကိုဘာမွ အလုပ္မျဖစ္ပါ။ လႊတ္ေတာ္ေပၚလာျပီးမွ ကုန္ေစ်းႏံႈးေတြလည္း မက်ေသးပါ။ ျပည္သူေတြလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲဟု တြင္တြင္ေျပာ၍ ေတာ္လွန္ေရးၾကီး မျပီးဆံုးေသးေၾကာင္းတိုက္ပြဲေခၚ လွ်က္ရွိေသး၏။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရးအတြက္ ဘာမွ်မလုပ္ပဲ ၎တို႕ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္မ်ား ကို အေကာင္အထည္ေဖၚ ေနၾက၏။ ၎တို႕စိတ္တိုင္းက် အေျခခံဥပေဒ မေပၚမျခင္း တိုက္ပြဲေခၚလွ်က္ရွိ၏။ လႊတ္ေတာ္တြင္း၀င္ေရာက္ေရးမွာ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရး၊ ကုန္ေစ်းႏႈံးက်ဆင္းေရး မဟုတ္ပဲ အေျခခံဥပ ေဒျပင္ဆင္ေရးဆိုေသာ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္ခ်က္ျဖစ္ေန၏။ စစ္တပ္အားဖိအားေပး၍ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ႏိုင္ငံေရးကို အသက္သြင္းေန၏။

ဂ်ပန္မွ ေလွ်ာ္ပစ္ေသာ အေၾကြးေငြ ေဒၚလာ ၃.၇ ဘီလီယံအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာဖို႕ မစဥ္းစား၊ ျပည္ပအကူအညီဆိုလွ်င္ ၎တို႕၏ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္ကိုထိပါးသူအျဖစ္ သတ္မွတ္ေနေလျပီ။

၂၀၀၈ ထဲက ေရးထားခဲ့ေသာ က်မ္းက်ိန္သည့္ စာသားကို လႊတ္ေတာ္တက္ခါနီးမွ ျပန္လည္ သတိထားမိပါသည္ဟု ဦးဥာဏ္၀င္းက DVB ကိုေျပာေလ၏။ အေနာက္ႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီတုိင္း ျပည္မ်ားတြင္ေတာ့ ဦးဥာဏ္၀င္း လို အမွားမ်ိဳး လုပ္မိသူမ်ား ရာထူးမွ ႏႈပ္ထြက္ေပး ေလ့ရွိ၏။ ယခုလည္း ဦးဥာဏ္၀င္း အပါအ၀င္ NLD ရွိ ဥပေဒ အၾကံေပးတစ္ဖြဲ႕လံုးႏႈပ္ထြက္သင့္ေပသည္။ စာသားကိုပဲျပင္တာပါ၊ ဥပေဒ တစ္ရပ္လံုးကို ျပင္တာမဟုတ္ တဲ့အတြက္ က်မ္းက်ိမ္ စာသားမ်ားကိုျပင္ဆင္ေပးသင့္ပါသည္ဟု လႊဲမွားစြာ ေတာင္းဆို၏။ အသိအမွတ္ ျပဳသည္ျဖစ္ေစ မျပဳသည္ျဖစ္ေစ အေျခခံဥပေဒ ဆိုသည္ မွာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း ျဖင့္ ျပင္သည္မွလႊဲ၍ စကားလံုးတစ္လံုးပင္ျပင္၍ မရ ဆိုသည္ကို NLD မွေရွ႕ေနမ်ား နားလည္ဖို႕ေကာင္း၏။

သမၼတ ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒုတိယအၾကိမ္ေတြ႕သည္ဆို၍ ျပည္သူမ်ားက ၀မ္းသာ စြာျဖင့္ တိုင္း ေရးျပည္ေရး ျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ား အဆင့္တက္လာျပီဟုထင္၏။ အမွန္ေတာ့ သမၼတ ကိုယ္တိုင္ ဘာမွ်မ တတ္ႏိုင္ေသာ က်မ္းက်ိန္စာသားျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးျခင္းမွ်သာျဖစ္၏။

အေျခခံဥပေဒ အလိုအရ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိေသာ ျပည္သူ တစ္ရာခိုင္ႏႈံး ၁% က လက္မခံေၾကာင္းတင္ျပလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အား ျပန္လည္ စီစစ္ ေပးရ၏။ သက္ဆိုင္ရာ ျမိဳ႕နယ္တိုင္းတြင္ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီ၏ အင္အားမွာ ၁ % ထက္ အမ်ားၾကီးပို၏။ ၎ ပါတီမွ ပါတီ၀င္မ်ားက ကန္႕ကြက္လာ လွ်င္ တိုင္းေရးျပည္ေရး ခက္ခဲဖြယ္ျဖစ္၏။

NLD မွ အႏိုင္ရေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုး လႊတ္ေတာ္ မတက္ေရးကို ကန္႕ကြက္ေျပာ ဆိုသူတစ္ေယာက္မွ မရွိ။ လက္ညိဳးေထာင္ေခါင္းညိမ့္မ်ားသာျဖစ္၏။ ႏိုင္ငံေရးေလာက မွ အမ်ားစုက NLD က်ဆံုးခန္း၏ အစဟုပင္ေျပာေနၾကေလျပီ။


Monday, April 16, 2012

အဂၤလန္ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီး လန္ဒန္ သၾကၤန္ပြဲသို.တက္ေရာက္

..                                                                                                           ေကာင္းျမတ္သူ (မူ၀ါဒေရးရာဌာန)

သံအမတ္ၾကီးတစ္ေယာက္ သၾကၤန္ပြဲတစ္ခုသို. တက္ေရာက္သည္မွာ ထူးဆန္းေသာကိစၥတစ္ခုေတာ့မဟုတ္ပါ ေခ်။ ထူးဆန္းသြားရသည့္ အေၾကာင္းရင္း က လန္ဒန္သၾကၤန္ပြဲကို ႏိုင္ငံေရးေလာက အတိုက္အခံမ်ားက က်င္း ပ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ၏။ ျပည္ပရွိအတိုက္အခံ မ်ားႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအၾကား နားလည္မႈ ႏွင့္ ယံု ၾကည္ မႈ ျပသသည့္ သေဘာျဖစ္ပါတယ္လို.သံအမတ္ၾကီးက တင္ျပခဲ့၏။

သၾကၤန္ပြဲေတာ္သို. တက္ေရာက္ေသာပရိသတ္မ်ားက ယခုႏွစ္တြင္ ထူးထူးကဲကဲမ်ားျပားလွသည္။ ပြဲေတာ္အား တာ၀န္ယူက်င္းပေပးေသာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရ ကလည္း ပြဲေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အတြက္ လေပါင္းမ်ားစြာ ျပင္ဆင္ခဲ့ရသည္။ ယခုႏွစ္ပြဲေတာ္တြင္ ျမန္မာ့ရိုးရာ ဆိုင္း၀ိုင္းျဖင့္လည္း ဧည့္ခံႏိုင္ခဲ့သည္။ ကံအားေလွ်ာ္စြာျဖင့္ အေမရိက မွ ျမန္မာ လူမ်ိဳး ဆိုင္းဆရာ ရြားစားေက်ာ္တစ္ဦးကလည္း ေရာက္ရွိလာသျဖင့္ လန္ဒန္ ျမိဳ႕ၾကီးတြင္ ဆိုင္းသံ တညံညံျဖစ္ခြင့္ရခ့ဲသည္။

ဆိုင္း၀ိုင္း အစံု မွာလည္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱရ မွ အခါအခြင့္သင့္လွ်င္ ျမန္မာ မူျမန္မာဟန္ကို တင္ ျပရရန္ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကထဲက ျမန္မာႏိုင္ငံမွ မွာ၍ ၀ယ္ယူထားျခင္း ျဖစ္၏။ ကံေကာင္းစြာျဖင့္ ရြာစားေက်ာ္တစ္ဦးလည္း အခ်ိန္ကိုက္ေရာက္လာသည္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေသာေၾကာင့္  ဆရာေတာ္စုေဆာင္းထားေသာ ဆိုင္း၀ိုင္းလည္း အသက္၀င္လႈပ္ရွားခဲ့ရသည္။ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱရမွလည္း သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္အား ျငိမ္းခ်မ္း ေရးဆုတံဆိပ္ ခ်ီးျမင့္ ခဲ့၏။ အမွန္ေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱရသည္လည္း ျပည္ပ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ျပည္ပသာသနာျပဳ ဆိုင္ရာ အတြက္  ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဆက္ကပ္ေလ့ရွိသည့္ ဘြဲ႕ထူး ဂုဏ္ထူေတာ္မ်ားႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ ဆရာေတာ္တစ္ ပါးျဖစ္ပါ၏။ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱရ အားလည္း ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ျပည္ပ သာသနာျပဳဆိုင္ရာဘြဲ႕ထူး ဂုဏ္ထူး မ်ား ဆက္ကပ္ဖို႕လိုေလျပီ။

သံအမတ္ၾကီး ေရာက္လာသည္ဟု ၾကားသိရပါသျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္ ႏိုင္ငံေရး သမားျဖစ္သူကလည္း သံ အမတ္ၾကီး အား သြားေရာက္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါ၏။ ထိုသို.ေတြ႕ဆံုစဥ္တြင္ ကၽြႏ္ုပ္၏ ျမန္မာျပည္တြင္း ျပန္မည့္ မူ၀ါဒအားလည္း တင္ျပခဲ့ပါသည္။ အဂၤလန္ အပါအ၀င္ ေနာ္ေ၀ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လည္း ျမန္မာျပည္သူ ျပန္မည့္ သူ မ်ားရွိပါေၾကာင္း။ သံအမတ္ၾကီး အေနျဖင့္ မည္သို႕မည္ပံုေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္လည္း ဟု ေမးျမန္းႏိုင္ခဲ့ပါ သည္။

သံအမတ္ၾကီးမွ မိမိအေနျဖင့္ ျမန္မာျပည္သို႕ ျပန္လိုသူမ်ားအတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးစီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပး မည္ဟု စာေရးသူအား ဂတိေပးေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ အဂၤလန္ဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီးအေနျဖင့္ ေနာ္ေ၀ ႏွင့္ ဆြီဒင္ ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ ပါ ပူးတြဲ တာ၀န္ယူရသည္ျဖစ္၍။ ၎ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ေနထိုင္ေသာ ျမန္မာမ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္ႏိုင္ေရးအတြက္လည္း အဂၤလန္ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံရံုးမွပင္တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးရ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

ထူးဆန္းသည္တစ္ခုလည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ သၾကၤန္ပြဲေတာ္တြင္ ဘီဘီစီမွ ဌာနမႈးအပါ၀င္ ၀ိုင္းေတာ္သား ၁၀ ဦးခန္႕ တက္ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း သံအမတ္ၾကီး အား သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု၍ သတင္းယူျခင္း မျပဳျခင္းျဖစ္ ပါ၏။ ၎တို႕ အေနျဖင့္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲရုတ္တရက္ေတြ႕ဆံုလုိက္သည္ျဖစ္၍ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိျဖစ္သြားပံုရ ေပသည္။ အမွန္ေတာ့ ဘီဘီစီ ဌာနမႈး အပါအ၀င္ သတင္းသမားမ်ား ၁၀ ေယာက္ခန္႕တို႕  အေနျဖင့္ သတင္း ရွိရာေနရာတြင္ သတင္း မယူႏိုင္ျခင္းက တစ္စံုတစ္ရာလြဲေခ်ာ္ မႈတစ္ခုသာျဖစ္၏။

သံရံုး ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ သိရသည္မွာ ယခုသၾကၤန္ပြဲေတာ္သို႕ သံအမတ္ၾကီးလာေရာက္ျခင္း သည္ ေနျပည္ေတာ္သို႕ ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းပဲလာေရာက္ျခင္းျဖစ္ျပီး အကယ္၍ သက္ဆိုင္ရာမွ အေရးယူ ခဲ့လွ်င္လည္း ခံရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မ်ား ထိုသို႕ျဖစ္လာခဲ့လွ်င္ သမၼၾကီးသို႕ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ မွ အေရးဆိုမည္ျဖစ္ေၾကာင္း လည္း စာေရးသူမွ ဂတိျပဳခဲ့ပါသည္။

သံအမတ္ၾကီးဆိုသည္မွာ သမၼတၾကီးအားကိုယ္စားျပဳလာရသူျဖစ္သည့္ အတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အေနျဖင့္ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္ ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရသကဲ့သို႕ သေဘာထား ရပါသည္။ သံအမတ္ၾကီးႏွင့္ ရံုးအဖြဲ႕ မွ အတိုက္အခံျမန္မာ မ်ားအေနျဖင့္ ျပည္ေတာ္ျပန္ေရးအတြက္ သံရံုးသို႕ အခ်ိန္မေရြး လာေရာက္ဆက္သြယ္ ႏိုင္ေၾကာင္း အထပ္ထပ္ မွာၾကားပါသည္။

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ဆိုလွ်င္ ျပည္ပ ႏိုင္ငံအသီးသီတြင္ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ အတိုင္အခံ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား ျပန္ေတာ္ျပန္ႏိုင္ေရးသည္လည္း တစ္ခု အပါအ၀င္ျဖစ္ရေပမည္။ နယ္စပ္မွ အတိုက္အခံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ရန္ကုန္ ႏွင့္သြားလိုက္ျပန္လိုက္ လုပ္ေနၾကေလျပီ။ ျပည္ပရွိျမန္မာ မ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္ႏိုင္ေရးသည္လည္း ျငိမ္းျခမ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ တစ္ခု အပါအ၀င္ျဖစ္သင့္ ၏။ ႏိုင္ငံတကာ ေရာက္ျမန္မာမ်ားဆိုသည္မွာ တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္အေရး ၾကီးေသာ လူသား အရင္း အျမစ္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႕ အၾကံဳရွိေသာ လူသားအရင္း အျမစ္မ်ား မဆံုးရႈံးေစေရးအတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အားလံုး၀ိုင္း၀န္းၾကိဳးပမ္းၾကရေပမည္။

ျပည္ပေရာက္ျမန္မာမ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္ႏိုင္ေရးမွာလည္း လြယ္မေယာင္ႏွင့္ခက္ေသာကိစၥျဖစ္ေလ၏။ သမၼတ အေနျဖင့္ လြတ္ေတာ္တြင္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ား ျပန္လာေရးအတြက္  မိန္႕ခြန္းအျဖစ္ သာ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း တစ္ခုျဖစ္မလာေသး၍ ျဖစ္ပါ၏။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား မဟုတ္ေတာ့ ေသာ အျခား ႏိုင္ငံသား ခံယူျပီးသူမ်ားအတြက္ ဗီစာျဖင့္ ၀င္ခြင့္ျပဳႏိုင္ ေသာ္လည္း TRAVEL DOCUMENT ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ ႏိုင္ငံျခားသား မဟုတ္သူ ျမန္မာမ်ား အတြက္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိျဖစ္ေနၾက၏။ အမွန္ေတာ့ Travel Document ဆိုသည္ မွာ ျပည္ပ ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံသား ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္မဟုတ္ သျဖင့္ ထိုသူမ်ားအား ျမန္မာ Passport ထုပ္ေပး၍ ရပါသည္။ ထုပ္ေပး၍ မရႏိုင္ ဟု ဆင္ေျခေပးလွ်င္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း မ်ားအရေသာ္၎ လူ၀င္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒ မ်ား အရေသာ္၎ Travel Document ကိုင္ေဆာင္ သူအား ျမန္မာႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးျခင္း မွာ မျဖစ္ႏိုင္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲလွ်င္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏။

မည္သို႕ပင္ ျဖစ္ေစ အတိုက္အခံမ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္ေရးကိစၥမွာ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာသာလွ်င္ ျဖစ္၍ လူ၀င္ မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး ျပႆနာအျဖစ္ အတားအဆီး မ်ား ျပဳလုပ္မည္ဆိုလွ်င္ အခက္အခဲမ်ား ရွိေနဦးမည္ျဖစ္၏။ အစိုးရႏွင့္ လြတ္ေတာ္အေနျဖင့္ ျမန္မာအတိုက္အခံမ်ား ျပည္ေတာ္ျပန္ေရးကိစၥတြင္ Travel Document ကိုင္ေဆာင္သူမ်ား အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ထုပ္ေပး လိုက္လွ်င္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အလြယ္ကူ ဆံုး ေျပလည္မည္သာလွ်င္ျဖစ္၏။ Travel Document ဆိုသည္မွာ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံတြင္ အျမဲတန္း အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္သာလွ်င္ျဖစ္၏။  Travel Document ကိုင္ေဆာင္သူမ်ားအား ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အသိအ မွတ္ျပဳ၍ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ မထုတ္ေပးခဲ့လွ်င္ ထိုသူမ်ား အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသား အျဖစ္ ေျပာင္းလဲခံယူ ၍ ျမန္မာျပည္သို႕ ဗီစာျဖင့္ ၀င္ေရာက္ရေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ထိုသူမ်ား၏ လူသားအရင္းအျမစ္ကို လည္း ရယူ ႏိုင္ဖို႕ ခက္ခဲသြားေပလိမ့္မည္။

အေရးၾကီးသည့္ကိစၥမွာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာတစ္ရပ္ကို တည္ဆဲဥပေဒ တစ္ရပ္၏ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း အရေသာ္ ၎၊ သက္ဆိုင္ရာဌာန၏ ဌာနတြင္း လုပ္ထံုးလုပ္နည္း မ်ားႏွင့္ေသာ္၎ ေရးေထြး၍ မစဥ္းစား မိဖို.သာလွ်င္ျဖစ္၏။ လက္နက္ကိုင္ သူပုန္တစ္ဦး အတြက္ ေသဒဏ္ထိုက္ေသာ အမႈကို က်ဴးလြန္သည့္ တိုင္ ေအာင္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာျဖစ္သည့္ အတြက္ သမၼတက ပင္လက္ခံေတြ႕ဆံုႏိုင္ေသာ္ လည္း၊ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားတက္ၾကြသူ မ်ားအတြက္ ၾကေတာ့ လူ၀င္မႈဥပေဒ အရ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ မထုပ္ေပးႏိုင္ပါ ဟူေသာဆင္ေျခက ျပႆနာကိုေျဖရွင္းသည့္ နည္းလမ္းမဟုတ္ႏိုင္ေခ်။ ထိုသူမ်ား အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ထုပ္ေပးလိုက္ပါဟု သမၼတက စာတစ္ေၾကာင္းေရးခဲ့လွ်င္ တိုတိုတုတ္တုတ္ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းသြားမည္ ျဖစ္ပါ၏။

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီး ၂၀၁၂ ဧျပီလ လန္ဒန္သၾကၤန္ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ အတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕မွ ၾကိဳဆိုလုိက္ပါ၏။ ပြဲေတာ္သို႕ တက္ေရာက္လာေသာ ဆႏၵရင္းျဖစ္သည့္ အစိုးရႏွင့္ ျမန္မာအတိုက္အခံမ်ား အၾကားေျပလည္ေစေရးဆိုသည့္ ကိစၥသည္လည္း ေအာင္ျမင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳလိုက္ပါသည္။ ေနာက္တြင္ က်င္းပ မည့္ ျမန္မာပြဲေတာ္မ်ားသို႕လည္း သံအမတ္ၾကီးႏွင့္ တကြ သံရံုးမိသားစု အားလံုးသို႕ပါ မိမိတို႕မွ မပ်က္မကြက္ ဖိတ္ၾကားသြားမည္ဟုလည္း သိေစအပ္ပါသည္။ ထို႕အတူ သံရံုး မွက်င္းပေလ့ရွိေသာ ျမန္မာ့ ရုိးရာ အခမ္းအနားမ်ားသို႕လည္း ျမန္မာ အတိုက္ အခံႏိုင္ငံသားတို႕အားဖိတ္ၾကားရန္ လိုအပ္မည္ဟု ထင္ပါ သည္။ ႏိုင္ငံေရး ျပႆ နာဆိုသည္မွာ သေဘာမတူလွ်င္ ရန္သူ ျဖစ္တတ္ေသာ္လည္း၊ သေဘာတိုက္ဆိုင္ၾကပါက အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြမ်ားသာလွ်င္ျဖစ္၏။


Wednesday, April 11, 2012

ဗို္လ္ ခင္ညြန္႕ တင္ျပေသာ ေဒၚစုအားကယ္တင္ျခင္း ေဆာင္းပါး မူရင္း

ယခုေဆာင္းပါးမွာ ဗိုလ္ခင္ညြန္႕အိမ္သို႕ အလည္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဦး ျမင့္ေရႊ ဆိုုသူ၏ ေရးသားတင္ျပခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ၎ကိုယ္တိုင္ ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕အိမ္သို႕ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုျခင္းကိစၥ မွာ အမွန္ျဖစ္ျပီး  ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕မွလက္ခံေတြ႕ဆံု၍ ေအာက္ေဖၚျပပါ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့ သည္မွာ အမွန္ဟုမွတ္ယူ စရာ အေၾကာင္းရွိေပသည္။
ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕၏ ေျဖၾကားခ်က္မ်ားကို သံုးသပ္ရလွ်င္ ၎ အေနျဖင့္ ျပင္ပ၏ လက္ရွိ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ႏွင့္ ကင္းကြာလိုစိတ္မရွိေသးဟု ယူဆႏိုင္ေပသည္။ တိုင္းျပည္အေပၚသစၥာရွိမည္၊  အဖြဲ႕အစည္းကို သစၥာရွိမည္၊ ေခါင္းေဆာင္အေပၚသစၥာရွိမည္ဟူေသာ ေျပာဆိုခ်က္က ၎အတြက္ လုပ္စရာမ်ားက်န္ရွိေန ေသးေၾကာင္း ေဖၚျပျခင္းသာျဖစ္ေပမည္။
ဦးျမင့္ေဆြႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ကယ္တင္ခဲ့သည္ဟု လည္းအမွန္တကယ္ ေျပာခဲ့ပံုရေပသည္။ ဤ အခ်က္သာမွန္ခဲ့လွ်င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအားလည္း ေထာက္လွမ္း ေရး စခန္းမ်ားတြင္ မေသေအာင္ ရိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ ခဲ့သည့္ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ရေပမည္။
ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕အတြက္ အေရးၾကီးဆံုးျပႆနာမွာ ၎ ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေထာင္က် ခဲ့ေသာ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ တစ္ခုလံုးအတြက္ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ ဆက္လက္ရပ္တည္ေရးသာလွ်င္ျဖစ္၏။ ဂုဏ္ သိကၡာရွိလိုလွ်င္ ေပးဆပ္ရမည္ဆိုသည္ကိုေတာ့ ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕ ႏွင့္ အေပါင္း အပါမ်ားအားလံုး သိရွိဖို႕လိုေလ သည္။
စာေရးသူ အေနျဖင့္ ေထာက္လွန္းေရး အက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ေနခဲ့ရစဥ္အတြင္း ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား၏ ေကာင္းကြက္ တစ္ခု တစ္ေလမွ်ပင္မေတြ႕မိပါဟုသာ တင္ျပလိုပါသည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အားလံုး တြင္ တူညီေသာ တစ္ခ်က္ မွာ တိုင္းျပည္အတြက္ ဘာလုပ္ေပးပါသည္ ညာလုပ္ေပးပါသည္ဟူေသာ တင္ျပခ်က္ မ်ားျဖင့္ ၎တို႕အား အသိအမွတ္ျပဳေစလိုေသာ ဆႏၵကို ထင္ရွားေစလိုျခင္းျဖစ္၏။
ကၽြႏ္ုပ္တို႕လိုလားသည္မွာ ဘ၀တစ္ေကြ႕ ၌စစ္ေခါင္းဆာင္မ်ား တြင္ တြင္ လုပ္ခဲ့ေသာ ေကာင္းကြက္မ်ား ကို တင္ျပေစလိုျခင္းထက္ လူသားဆန္ေသာ အျပဳအမူမ်ား ကိုသာ ျမင္ေတြ႕လိုျခင္းျဖစ္၏။ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဖက္မွ လူသားဆန္ ေသာ အျပဳအမူမ်ား မရွိသေရြ႕ ျပည္သူႏွင့္ ကင္းကြာေနမည္ သာ လွ်င္ျဖစ္၏။

အာဏာရွင္လက္ထက္ ေကာင္းစားစဥ္က ရွာေဖြခဲ့ေသာ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားအားစြန္႕လြတ္ရဲပါသလား။
ေနမေကာင္းျဖစ္လွ်င္ သင္အာဏာရွိစဥ္က ေဆာက္လုပ္ခဲ့ေသာ ေဆးရံုမ်ားကိုေလးဘက္ေထာက္ ျပီးတက္ရဲပါသလား။
ဦးခင္ေရႊကဲ့သို႕ သင္၏ ေက်းဇူး ခံမ်ား အကူူညီ မပါပဲ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္မ်ားကို ျဖတ္သန္းရဲပါသလား။

အထက္ေဖၚျပပါေမးခြန္းမ်ားကို ေတာ့ ဗိုလ္ခင္ညႊန္႕အပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ အာဏာရွင္ မ်ားေျဖဆိုရန္ခက္ခဲေပ မည္။

In his own words: the rise and fall of Khin Nyunt

The quiet narrow street leading to our destination is lined with big houses and mansions once inhabited by some of Myanmar's former ruling military elite. Most of them, including the now officially retired Senior General Than Shwe, have moved to new homes in the capital city of Nay Pyi Taw, many with new civilian jobs. However, one formerly very high-ranking member of the old military regime, former prime minister General Khin Nyunt, is still living in Yangon. No new house has been built for him in Nay Pyi Taw; in fact until recently he was under house arrest at his home in Yangon.

  • Published: 8/04/2012 at 12:00 AM
  • Newspaper section: topstories
HOW TIMES HAVE CHANGED: Former Myanmar prime minister and military intelligence chief Khin Nyunt arrives to cast his vote at a polling station in Yangon on April 1.
Once dubbed the "prince of evil" by the Western media, Gen Khin Nyunt was freed in January by the new government led by President Thein Sein, himself a former general and a junior to Gen Khin Nyunt in the old regime. The charges levelled against him in October 2004 by the now-defunct State Peace and Development Council (SPDC) led by Sen Gen Than Shwe, were "disobedience" and "corruption".
Looking back on his years in power and subsequent downfall, Gen Khin Nyunt says he has no regrets.
"I have a clear conscience as far as my service to the country. I happened to be at a particular turn in my country's history. That was not my choice. I have been a sitting duck for all kinds of politically motivated attacks from all quarters, domestic and abroad. I understand this is not unique to me. This has been the case in many other countries too. I have never abused the power entrusted in me or built personal wealth," he said.
"I never play golf," he said suddenly. "My mentor U Tint Swe told me not to. You lose your precious time for work and it will also cost you risky social talks. I returned all the golf sets sent to me as gifts.
"I would say, in doing my job in the past, some of my colleagues might have misconceptions about me. However, I let all bygones be bygones. I will not waste time digging up or straightening out the past. I devote most of my time to religion now. Last week, I donated 1,000 pairs of robes to the Sangha to honour the 75th birthday of the Venerable Thitagu Sayadaw, one of the spiritual authorities of my faith," said Gen Khin Nyunt.
The general has, he says, abandoned any aspirations to once again ascend the political heights. He has no desire to return to public life or politics, at least in the near future.
"Right now, I am devoting my time to running a small charity organisation in my hometown. I have been, and I always will be, just an ordinary citizen of the country, but of course with all the rights and responsibilities of an ordinary citizen in a democracy. I am satisfied with that."
He and his family spent seven years in custody, but the original term of imprisonment far exceeded his life span. Two of his key followers, Colonel San Pwint and Brigadier Tin Ngwe, remain in jail. Another, Colonel Kyaw Win, died in prison.
At the time of Gen Khin Nyunt's fall from grace rumours circulated among the public that Gen Than Shwe had removed him to pre-empt a coup. Three truckloads of gold ingots were said to have been found in his home compound and carted away by state authorities. However, the secret trial against him was brief, and the public was kept in the dark about what took place.
Gen Khin Nyunt is considered by some to be among the least corrupt and most moderate of the ruling elite of his time, but the once powerful general gained notoriety in the Western media for being the intelligence chief of a military junta which fiercely oppressed its political opponents, including Nobel peace laureate Aung San Suu Kyi of the National League for Democracy (NLD). Gen Khin Nyunt is said to have been atrocious in his dealings with anti-junta politicians.
SHOT CALLERS: Former dictator Ne Win, above, and retired Senior General Than Shwe.
Gen Khin Nyunt is also known as the driver behind the "seven-step road map to democracy", which had a role in Myanmar's current political reforms. The idea of a path to reconciliation between the Myanmar junta and the Western-backed NLD was first put forward in late 2003 or early 2004 by the Thai government led by Thaksin Shinawatra. It was known as the "Bangkok Process". Gen Khin Nyunt visited Bangkok and appropriated the outline, and soon after Myanmar resumed its long stalled national convention to draft a constitution.
Less than a year later Gen Khin Nyunt was put on trial, blacklisted because of corruption within military intelligence organisations he headed and possibly also his overtures to ethnic groups and the pro-democracy camp and/or jealousy or disapproval from the power elite over lucrative business deals to which he was connected. At the time of Gen Khin Nyunt's arrest, his son Ye Naing Win was an executive for Myanmar's only internet service provider, Bagan Cybertech, which had just signed a multi-million dollar deal with Shin Satellite Plc, controlled by the family of former prime minister Thaksin, to lease transponder capacity. Bagan Cybertech was subsequently taken over by the military.
Gen Khin Nyunt has kept a low profile since his release from house arrest three months ago, and has turned down requests for interviews by the Burmese language programmes of Western media. As our car approached his house, our guide cautioned us not to take any photos without first seeking permission. As the gate swung open, a man led us to a waiting area next to the newly-painted mansion in the middle of a large compound.
Then another man led us into the inner sitting room inside the house. Within a few seconds, a smiling Gen Khin Nyunt emerged from another room.
With seven years of house arrest showing on his face, the 71-year-old former intelligence chief started the conversation with a story about his childhood. Born in a small agricultural town near the sea, about 50km southeast of Yangon, he has five elder sisters. His father was a country lawyer. He recalled his experience living under Japanese occupation as a boy. That experience motivated him to join the army as a cadet officer in 1959.
He talked fondly about his military mentor, Colonel Tint Swe. His rise to prominence began when he was only a captain. It was in the late 1970s, when Myanmar's socialist dictator, General Ne Win, who seized power in a 1962 coup, was looking for a personal aide. He asked Tint Swe to find a trustworthy security officer for his household. Tint Swe sent Gen Khin Nyunt, but not before giving him a list of ''dos and don'ts''. Gen Khin Nyunt worked hard, and earned the trust of Gen Ne Win in six months.
After the downfall of Gen Ne Win in 1988, Gen Khin Nyunt became the frontman of a new regime led by General Saw Maung which harshly suppressed the student-led uprising of 1988 and locked out the NLD after its landslide 1990 election victory. It was Gen Khin Nyunt who drafted Order 1/90 for the State Law and Order Restoration Council (SLORC), declaring that the wining party had to wait for office until a new constitution was drawn up and approved by a referendum. The order made him the main target of attacks by the global media.
When Gen Saw Maung was quietly removed in 1992, apparently for his promise to return the military to the barracks after a general election, Gen Than Shwe, from the Engineering Corps, succeeded him. Gen Khin Nyunt also survived this transition of power and the junta later re-fashioned its mission _ from ''law and order restoration'' to ''peace and development'', with a name change from SLORC to SPDC.
The SPDC's stated aims _ infrastructure expansion and a switch to a market economy _ were almost missions impossible for the unpopular regime, especially as it was under Western-imposed economic sanctions. Nevertheless, the SPDC hung on to power, and Gen Khin Nyunt remained at centre stage until his downfall in late 2004.
Asked what was his greatest achievement while in power, Gen Khin Nyunt replied without hesitation: ''Of course, my peace deals. Our indigenous brethren are basically simple and honest though they may have certain prejudices in their minds. But once they trust you, you can win everything.''
In addition to his mostly undisclosed dealings as head of military intelligence, Gen Khin Nyunt could be described as a ''workaholic'' among those who were trying to end the longstanding ethnic conflicts that began with Myanmar's independence from Britain in 1948. As ''secretary number one'', his other official position in the junta, he made numerous initiatives offering concessions to various armed minority groups.
The Kokang led by Phone Kyar Shin was the first of the 17 armed ethnic groups that made a ceasefire agreement with him. This group of Chinese descent were not happy with members of the Myanmar Communist Party roaming in their region, and were also weary of the long civil war. They did not believe their eyes, said Gen Khin Nyunt, when accompanied by a handful of officials he risked his life by walking into their territory in response to their invitation for him to make initial contacts for peace negotiations.
''It was like walking into a killing zone,'' he said. ''There were hundreds of Kokang soldiers armed with rifles on high ridges on both sides of the hills.'' He later told them he had entrusted his life into their hands. The dramatic gesture contributed to a breakthrough, and a series of ceasefire deals, including with the Wa and Kachin, followed suit.
Gen Khin Nyunt was also close to winning a comprehensive peace agreement with the Karen National Union under the late General Bo Mya. During their direct talks in Yangon in 2002, Gen Khin Nyunt hosted a birthday party for the KNU leader at a five-star hotel. By that time, Gen Bo Mya had already made up his mind and pledged to sign a peace agreement to end the civil war. However, Gen Bo Mya's failing health delayed it, and KNU hard-liners subsequently foiled the peace plan, said Gen Khin Nyunt.
Asked why he had succeeded in dealing with minority groups, Gen Khin Nyunt said: ''I started out with what I could offer, not with my demands, and with absolute sincerity on my part. You must win their trust.''
Regarding the current impasse in the renewed peace efforts with the Kachin, he said: ''They have their tribal and religious leaders. Dealing with the KIO [Karen Independence Organisation] or the KIA alone is not enough.'' He did not elaborate, but said he still remembers the cordial talks he had with KIO leaders like Tuja Manam and Colonel James Lum Dau.
Tuja Manam was one of the key participants in the process of writing Myanmar's constitution, both in the national convention and later in the drafting commission from 1994 to 2008. After the new constitution was adopted, he resigned from the KIO in order to enter the new political landscape, of which he was an architect. But his attempt to stand in the 2010 general election was rejected by the SPDC, which suspected his old KIO past. He tried again in last Sunday's by-elections, but the government cancelled all three constituencies in Kachin State, including his, for security reasons.
Col James Lum Dau, the KIO foreign affairs chief in Bangkok, also has been vocal in defending constructive engagement with the Myanmar military government.
Overall, Gen Khin Nyunt signed as many as 17 ceasefire deals and gave assistance to economic development schemes in ethnic territories. These initiatives, combined with the misconduct of hundreds of his followers who amassed personal wealth using him as their shield, could have been the recipe for his downfall.
Myanmar is a different country in 2012. With Mrs Suu Kyi's decision to cooperate with the government led by President Thein Sein and contest last Sunday's by-elections, a series of speedy liberalisation steps have taken place to the surprise of the world. Somehow a new kind of politics seems to be taking off in Myanmar. There are criticisms of the constitution and its stipulation that 25% of the membership of the National Assembly must be made up of active military personnel, but the daily motions, debates and votes in the elected assembly in Nay Pyi Taw are freely mirrored in the domestic media without prior approval of the state censor board, as was needed before. More than 200 weekly journals are thriving with a news-hungry readership.
Open mass meetings and events commemorating the struggle against the old regime are now tolerated. The number of tourists visiting Myanmar has increased almost overnight. Western media are optimistic, yet cautious, about the rapid political changes. Benedict Rogers of Christian Solidarity Worldwide captured this mood in an article published in the Christian Science Monitor, titled, ''Go on Thein Sein, surprise us.''
Foreign ministers and diplomats from Western democracies have rushed to Myanmar to appraise the thaw. Washington has sent special envoy Derek Mitchell six times in seven months to Yangon to meet Mrs Suu Kyi. Foreign observers were also allowed to monitor last Sunday's by-elections, although there were complaints of inadequate access.
Twice in our conversation, Gen Khin Nyunt emphasised his code of ethics as a military officer. He said he was loyal to three things: the country, the institution (ie, the military), and his superiors. In 2002, the spoiled grandsons of Gen Ne Win planned a putsch against Gen Than Shwe, whom they despised. As intelligence chief, Gen Khin Nyunt had to arrest these young men he had once babysat. Those close to him said he was almost moved to tears, but he was determined to do his job.
Regarding speculation that he may have been behind an attempt on the life of Mrs Suu Kyi on May 30, 2003, when her convoy was attacked by pro-junta men on the outskirts of Depayin Township in Sagaing Division, Gen Khin Nyunt said it was him who actually saved her from the angry mob. ''I sent my men to snatch her from the mob that night and they brought her to safety at a nearby army cantonment,'' he said.
The incident, known as the Depayin massacre, left at least 50 people dead, according to the opposition.
Many observers have indicated where Gen Khin Nyunt's vulnerability lay at the time of his downfall. He did not have solid backing from any of the powerful regional military commanders who practically ruled the country as warlords during the long junta era. He had been a desk officer rather than a fighting commander in the field. While ordinary people feared him because he was the actual CEO of the state's terror machine, army generals on the front lines disdained him. They gained enemies in the long war against ethnic groups, while Gen Khin Nyunt gained more friends through peace deals.
Gen Khin Nyunt sees the reforms now under way in Myanmar as an extension of the efforts he helped initiate during his time in office.
''President U Thein Sein is one of my old colleagues. I respect him as well as his new role in transforming our country into democracy. He is continuing what we have collectively endeavoured throughout the years. I wish him success in his work and I will regard his achievements as my own.
Gen Khin Nyunt says despite his reputation while in office he also respects democracy icon Mrs Suu Kyi.
''I once said that I regarded Daw Aung San Suu Kyi as my own [younger] sister. This remains the same, my brotherly admiration and respect for her resoluteness. I have a track record of trying my best to work together with civilian politicians of all shapes and ages. Unfortunately, certain situations needed more time to mature during my time. So I sincerely wish her success in collaborating with the new government and bringing our country to democracy.''

Songpol Kaopatumtip contributed to this article.

About the author

Writer: Myint Shwe

Wednesday, April 4, 2012


                                                                                                            ေကာင္းျမတ္သူ (မူ၀ါဒေရးရာဌာန)

မ.ဆ.လ ေခာတ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး အစိုးရေစ်းျဖင့္ စခန္းသြားခဲ့ၾကသည္။ အစိုးရေစ်းဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံပိုင္ စက္ရံု အလုပ္ရံု (သို.) ႏိုင္ငံပိုင္လုပ္ငန္းမ်ားမွာ ထုတ္လုပ္ေသာကုန္စည္ႏွင့္၀န္ေဆာင္မႈ မ်ားကို ေရာင္း ခ်သည့္ ေစ်းႏႈံး ျဖစ္ပါ၏။ စက္ရံုေစ်း၊ အတြင္းေစ်း၊ ထုတ္ေစ်း၊ သမဆိုင္ ႏံႈးထား၊ စသည္ျဖင့္ အမည္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေခၚေ၀ၚ ၾကသည္လည္းရွိပါသည္။ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ အစိုးရမွ သတ္မွတ္ထားေသာ ေစ်းႏံႈး သာလွ်င္ ျဖစ္၏။ အစိုးရေစ်းႏႈံးႏွင့္ ဆန္႕က်င္ ဘက္ေစ်းႏႈံးကိုေတာ့ အျပင္ေစ်း၊ ေမွာင္ခိုေစ်း၊ ေပါက္ေစ်း စသည္ျဖင့္ ေခၚဆိုၾကသည္။ အမွန္တကယ္ဆိုလို ရင္းကေတာ့ ေစ်းကြက္၀ယ္လိုအား မွျပဌာန္းေသာ ေပါက္ေစ်းႏႈံးျဖစ္ပါ၏။

အစိုးရေစ်း ႏႈံးဆိုသည္မွာ တိုင္းျပည္အား ဆူပူမႈ မ်ားမျဖစ္ေစပဲ တည္ျငိမ္ေစရန္ (သို႕) ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ၾကီးေအာင္ျမင္ေစရန္ က်င့္သံုးေသာ ေစ်းႏႈံးျဖစ္ခဲ့သျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ထုပ္လုပ္မႈႏွင့္၀န္ေဆာင္မႈမ်ား အထူး အရံႈးေပၚခဲ့ရပါသည္။ ထင္ရွားေသာ ႏႈံးထားမ်ားကို ျပရလွ်င္ ဓါတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္ ေလာင္စာဆီ ေစ်းႏႈံးမ်ားျဖစ္၏၊ လွ်ပ္စစ္ မီတာခ၊ ေရမီတာခ၊ တယ္လီဖုန္းေခၚဆိုခႏံႈးထားမ်ားတို႕သည္ အစိုးရ သတ္မွတ္ေသာ ေစ်းမ်ားျဖင့္ ရာစုႏွစ္ ထက္၀က္ေက်ာ္ စခန္းသြားခဲ့၏။

အမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြားကို မၾကည့္ပဲ အာဏာတည္ျမဲေရးကိုသာ ၾကည့္ခဲ့သျဖင့္ လူေတြျငိမ္ေနရင္ျပီးေရာ သေဘာျဖင့္ တိုင္းျပည္ဘ႑ာ ကို အရံႈးခံ၍ ကုန္စည္မ်ားကို ေစ်းသတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ထိုခဲ့သို႕ တိုင္းျပည္ ဘ႑ာ ကို အရံႈးခံ၍ ေစ်းႏႈံးသတ္မွတ္ျခင္းက စစ္အသံုးစရိတ္ထက္ပိုဆိုးပါသည္။ မ-ဆ-လ ေခတ္တစ္ ေခတ္လံုး ဓါတ္ဆီတစ္ဂါလံ ၃ က်ပ္ ၅၀ ျပားျဖင့္ေရာင္းခ်ခဲ့သည္။ ထိုေစ်းႏႈံးကို တျဖည္းျဖည္း ျမွင့္တင္လာ ခဲ့ရာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ အမွန္တကယ္ေပါက္ေစ်းျဖစ္ေသာ ၂၅၀၀ က်ပ္သို႕တင္လိုက္သျဖင့္ လူထုအံု ၾကြမႈျဖစ္ခဲ့ရသည္ကို မွတ္မိၾကပါလိမ့္မည္။ ယခုကာ လတြင္ေတာ့ ၃၅၀၀ က်ပ္ပတ္၀န္းက်င္ ႏံႈးျဖင့္ ေရာင္း ဖို႕လုပ္ေနေလျပီ။

ဗဟိုဘဏ္ ၏ ႏိုင္ငံျခား ေငြလဲႏႈံးသစ္ျပႆနာ

ရာစုႏွစ္ထက္၀က္ေက်ာ္ က်င့္သံုးလာခဲ့ေသာ တစ္ေဒၚလာေပါက္ေစ်း ၆ က်ပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ရွိသည့္ ႏႈံးထားက ျပည္တြင္းရွိ အစိုးရ လုပ္ငန္း တြင္ အခက္အခဲမ်ားၾကံဳေတြ႕ရ၏။ ထိုျပႆနာမ်ားကို အစိုးရအ ေနျဖင့္ သင့္ေတာ္သလိုေျဖရွင္းခဲ့ရသည္။

ဥပမာအားျဖင့္ ႏိုင္ငံပိုင္ လုပ္ငန္း တစ္ခုအတြက္ လိုအပ္ေသာ ကုန္ၾကမ္းတစ္ခု ကို ႏိုင္ငံျခားမွ မွာယူတင္ သြင္းေသာ အခါ ႏိုင္ငံျခားေငြျဖင့္ ေပးေခ်ရ၏။ သို႕ေသာ္ထိုေငြေၾကးအား ျမန္မာေငြျဖင့္ မည္သို႕ေဖၚျပမည္ လဲဟူေသာ ျပႆနာကိုရင္ဆိုင္ရပါသည္။ ေဒၚလာတစ္သန္းတန္ေသာ ကုန္ၾကမ္းပစၥည္း အတြက္ ျမန္မာေငြျဖင့္ တင္ျပမည္ဆိုပါက တရား၀င္ေစ်း ႏွင့္ဆိုလွ်င္ ေဒၚလာ ၆ သန္းေက်ာ္သာ ကုန္ၾကမည္ျဖစ္ပါ သည္။ ထိုသို႕ဆိုပါလွ်င္ အစိုးရထုတ္ကုန္တစ္ခု၏ တန္ဖိုးသည္  ျမန္မာေငြျဖင့္တြက္ လွ်င္ အလြန္နဲပါးေနျပီး လက္ေတြ႕ တြင္ အရံႈးေပၚေနမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕အတြက္ အစိုးရရံုးဌာန မ်ားတြင္ စာရင္းေရးသြင္း သည့္ အခါ ေဒၚလာေငြအား ျမန္မာေငြ မည္၍ မည္မွ် ျဖင့္ ေျပာင္းလဲသတ္မွတ္၍ ေရးသြင္း ရမည္ဟူေသာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားျပဌာန္းလာရ၏။

ဥပမာတင္ျပရလွ်င္-- ျပည္ပမွ မွာယူတင္သြင္းေသာ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို အေကာက္ခြန္တန္ဖိုး သတ္မွတ္ရာ တြင္ အေကာက္ခြန္ဥပေဒ အရ ကုန္ပစၥည္းတန္ဘိုး၏ ၁၀% ေကာက္ခံရမည္ဟုေသာ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခု အတြက္ ကိုု အေကာက္ခြန္တန္ဖိုးသတ္မွတ္မည္ဆိုပါက တစ္ေဒၚတာတန္ေသာ ကုန္စည္တစ္ခုကို ၁၀ % အေကာက္ခြန္သတ္မွတ္လွ်င္ တစ္ေဒၚလာလွ်င္ ၆ က်ပ္ေက်ာ္ သာ အစိုးရသတ္မွတ္ႏႈံးထားရွိသျဖင့္ အေကာက္ခြန္ေငြ ျပား ၆၀ သာရရွိႏိုင္ေပမည္။ ထိုအခါ လက္ရွိကာလ ႏံႈးထားမ်ားႏွင့္ ဆီေလွ်ာ္ေစရန္ အတြက္ တစ္ေဒၚလာတန္ ကုန္စည္ အတြက္ က်ပ္ ၄၀၀ (သို႕) ၅၀၀ ႏံႈးျဖင့္ သတ္မွတ္ျပဌန္းရမည္ဟူ ေသာ ဌာနတြင္း တြက္ခ်က္မႈ တန္ဖိုးမ်ားကို ျပဌာန္း လာရျပန္၏။ ထိုအခါ တစ္ေဒၚလာတန္ေသာ ကုန္စည္ တစ္ခုတြက္ က်ပ္ ၄၀၀ ျဖင့္ စည္းၾကပ္တန္ဖိုးသတ္မွတ္လွ်င္ ၁၀ % အတြက္ဆိုလွ်င္ က်ပ္ ၄၀  အေကာက္ခြန္ႏႈံးထားသတ္မွတ္သျဖင့္ သင့္ေတာ္ေသာ ႏႈံးထားတစ္ရပ္ျဖစ္လာ၏။

ယခု ကာလတြင္ ဗဟိုဘဏ္မွ ျပဌန္းေသာ တစ္ေဒၚလာ က်ပ္ ၈၀၀ ေက်ာ္ႏႈံးထား အသစ္၀င္လာျပီျဖစ္ သျဖင့္ အစိုးရလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ျပႆမ်ားျဖင့္ရင္ဆိုင္ရေပမည္။ ယခုပင္လွ်င္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးလုပ္ ငန္း မ်ားတြင္ အခက္အခဲမ်ားရင္ဆိုင္ေနရျပီျဖစ္၏။ ပထမ အခက္အခဲမွာ ေျပာင္းလဲသတ္မွတ္လိုက္ေသာ ေငြလဲလွယ္ႏႈံးအရ အေကာက္ခြန္ႏံႈးထားမ်ား တိုးျမင့္ လာသည္ျဖစ္၍ ကုန္စည္မ်ား ေစ်းၾကီးျပီး ကုန္သယ္ မ်ား အစပိုင္းတြင္ အရံႈးေပၚေပလိမ့္မည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ျပည္ပကုန္စည္မ်ား ေစ်းတက္လာဖို႕ရွိ၏။ ဒုတိယ ျပႆနာကေတာ့ ဗဟိုဘဏ္ေစ်းဖြင့္ၾကိမ္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနရသည္ျဖစ္၍ အခ်ိန္ၾကာျမင့္ျခင္းျဖစ္ ပါ၏။ (ထိုျပႆနာကိုေတာ့ ျပီးခဲ့သည့္ေန႕က ေစ်းပိတ္ခ်ိန္ႏႈံးထားျဖင့္ ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ေကာက္ခံလိုက္လွ်င္ ေျပလည္မည္ျဖစ္ပါသည္။)

သို႕အတြက္ ျမန္မာျပည္တစ္၀ွမ္းတြင္ အေထြေထြကုန္ေစ်းႏႈံးၾကီးျမင့္မႈမ်ားေပၚေပါက္ႏိုင္ျပီး အစိုးရလုပ္ငန္း မ်ားအားလံုးနီးပါးလည္း အရံႈးေပၚမည္ဟုခန္႕မွန္းရေပသည္။ အစိုးရ ပိုင္ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ျပည္ပမွ တင္သြင္းေသာ ကုန္ၾကမ္းပစၥည္းမ်ားအတြက္ အမွန္တကယ္ကုန္က်စရိတ္ကို က်ပ္ ၈၀၀ ေက်ာ္ျဖင့္ စာရင္း တင္သြင္းမည္ဆိုလွ်င္ ယခင္က အျမတ္ ျပေနေသာလုပ္ငန္းမ်ား အရံႈးေပၚေပလိမ့္မည္။ အရံႈးေပၚခဲ့လွ်င္ လိမ္ျငာမေနပဲ အစိုးရပိုင္လုပ္ငန္းမ်ား ျပင္ပသို႕ ျမန္ျမန္ထုတ္ေရာင္းသည့္နည္းကို က်င့္သံုးလွ်င္ သာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါသည္။ အထူး သျဖင့္ေတာ့ စက္မႈ၀န္ၾကီးဌာနမ်ား၊ သမ၀ါယမ၀န္ၾကီးဌာန၊ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ၀န္ၾကီးဌာန၊ မီးရထားဌာန၊ မ်ားတြင္ အထူးအရံႈးျပဖြယ္ရွိပါသည္။ တိုင္းျပည္၏ ရသံုး ဘ႑ာ ခြဲေ၀မႈမ်ားတြင္ အစမွ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေျပာင္းလဲလိုက္ေသာ ေငြေၾကးႏႈံးထား အသစ္အရေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ အခြန္ေငြတိုးတက္လာမည္ျဖစ္ပါ၏။ (ကၽြႏ္ုပ္တို႕ပါတီမွ သမ၀ါယမ ၀န္ၾကီးဌာနကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ရန္ တင္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္)

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ အစိုးရေစ်း ဟုေသာ ႏႈံးထားတစ္ရပ္ကို ေတာ့ ျမန္မာျပည္တြင္ ဖယ္ရွားသင့္ျပီျဖစ္ပါ သည္။ အစိုးရႏႈံးထားဆိုသည္မွာ ဆိုရွယ္လစ္ အာဏာရွင္ စနစ္က အာဏာတည္ျမဲေရး အတြက္ တီထြင္ ထားေသာ စနစ္တစ္ခုသာလွ်င္ျဖစ္ပါ၏။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အစိုးရမွ သတ္မွတ္ေပးေသာ အစိုးရေစ်း ဟူ၍ မရွိေတာ့ပါ။ ျမန္မာျပည္တြင္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးကို က်င့္သံုးသည္ျဖစ္၍ ေစ်းကြက္ မွ ျပဌာန္းေသာ ေစ်းႏႈံးကိုသာလွ်င္ ေလးစားလိုက္နာရန္ အေၾကာင္းရွိပါသည္။

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ဗဟိုဘဏ္၏ ေငြလွယ္ႏႈံးထားအသစ္သည္ တိုင္းျပည္၏ ပဂတိ အေျခအေနကို ထင္ဟတ္သည္ျဖစ္၍ အထူးၾကိဳဆိုလိုက္ျပီး။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ အာဏာရွင္ ေခတ္တစ္ေခတ္လံုး တည္ရွိခဲ့ေသာ အစိုးရ ႏႈံးထား တစ္ခုေျပာက္သြားမည္ ဆိုလွ်င္ ပိုမို၍ သင့္ေတာ္မည္ျဖစ္ပါသည္။ တိုင္းျပည္ အတြက္ ေတာ့ ေငြေၾကးတန္ဖိုးေျပာင္းလဲျခင္း၏ ဒဏ္ကို ခံစားရေပဦးမည္။

ျမန္မာျပည္၏ ေငြေၾကးေစ်းကြက္တည္ျငိမ္လာလွ်င္ ဘဏ္ အပ္ေငြမ်ား ႏွင့္ အစိုးရ ေငြတုိက္စာခ်ဳပ္ ၀ယ္ယူ စု ေဆာင္းမႈမ်ား မ်ားျပားလာႏိုင္၏။ လာမည့္ ၁၀ စုႏွစ္ ကာလမ်ား အတြင္း အစိုးရေငြတိုက္စာခ်ဳပ္ မ်ား ေရာင္းခ်မႈမ်ား ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဘ႑ာေရးျပႆနာမ်ားလည္း ၾကီးမားစြာရွိလာႏိုင္သည္။ ကမာၻ႕ စီးပြား ပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ အေမရိကႏွင္ ဥေရာပႏိုင္ငံ အသီးသီးတြင္ စုေဆာင္းေငြ အေပၚ အတုိးႏႈံးထား မွာ ၄ % ခန္႕သာရွိေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္၏ အတိုးႏႈံးမွာ ၁၀ % ခန္႕ရွိသျဖင့္ ျပည္ပမွစုေဆာင္းေငြမ်ား  တိတ္တဆိတ္ ၀င္ေရာက္လာလွ်င္ လာမည့္ ၁၀ ႏွစ္အတြင္း အစိုးရအေနျဖင့္ အရံႈးေပၚႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ဘဏ္အတိုးႏႈံးထား မ်ားကိုလည္း ၅ % ေလာက္အထိေလွ်ာခ်ထားဖို႕လိုေပသည္။ ဘဏ္အတိုးႏႈံးမ်ားၾကီးျမင့္သည္ႏွင့္ အညီ ရင္းႏွီးျမဳတ္ႏံွမႈ စရိတ္ၾကီးျမင့္သည္ျဖစ္၍ တိုင္းျပည္၏ စီးပြားေရးတိုးတက္မႈႏႈံးေႏွးေကြးသည္လည္းရွိလာ ႏိုင္ေပသည္။

ျပည္ပလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အတြက္ ေတာ့ အထူးတြက္ေျခကိုက္ေသာ ေစ်းႏႈံးအသစ္ကိုရရွိေပမည္။ ယခင္က ျပည္ပမွ ယူေဆာင္လာေသာေငြေၾကးအတြက္ ေပါက္ေစ်းထက္ ေလွ်ာ့၍ ျမန္မာက်ပ္ေငြကို လဲလွယ္ ရသည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခါ တရား၀င္ေစ်း ႏႈံးအသစ္က ပိုရ ေသာေၾကာင့္ ျပည္ပ ရင္းႏွီး မႈမ်ား ပိုမို၀င္ေရာက္လာဖြယ္ရွိပါသည္။

တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တြင္ ေငြေၾကးႏွင့္ ကုန္စည္မ်ားအတြက္ အစိုးရေစ်း ႏွင့္ ေမွာင္ခုိေစ်း ဟူေသာ ေစ်းကြက္ ႏွစ္ခုရွိေနသေရြ႕ မည္သို႕ မွ်တိုးတက္ႏိုင္မည္မဟုတ္သျဖင့္ အစိုးရေစ်းဟူေသာ ႏႈံးထား တစ္ရပ္အား အစိုးရမင္းမ်ားကိုတိုင္ တိုက္ဖ်က္ပါမွ တိုင္းျပည္ စီးပြားေရးတည္ျငိမ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရႏွင့္ NLD အစိုးရအား တင္ျပလိုက္ရေပသည္။

Wednesday, March 7, 2012

၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲစစ္တမ္း


ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲၾကီးက်င္းပေတာ့မည္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအ ေၾကာင္းေျပာသံသိပ္မၾကားရ ေတာ့ပါ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီႏွင့္ အမတ္မ်ားကိုယ္တိုင္က ပို၍ အသံတိတ္ေန၏။ ဘာေၾကာင့္ အသံတိတ္ေနလည္း ေတာ့မသိပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ကေတာ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ ကိုသံုးသပ္ျခင္း ထက္ ၉၀ ေရြးေကာက္ ပြဲ အႏုိင္ရအမတ္မင္းမ်ား အေၾကာင္း သံုးသပ္ခ်က္ကို တင္ျပလိုက္ပါ သည္။ စာဖတ္သူေရာ ၉၀ အႏိုင္ရအမတ္မင္း မ်ား အေၾကာင္း စဥ္းစားဘူးပါသလား။ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ စာဖတ္သူအေနျဖင့္ ျမန္မာျပည္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္ အတြက္ ျမန္မာျပည္၏ ျမိဳ႕နယ္တစ္ခုခုတြင္ေနထိုင္ ေနသူျဖစ္ကိုျဖစ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႕အတြက္ သင္ေနထိုင္ေသာ ျမိဳ.နယ္တြင္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ အႏိုင္ရခဲ့ေသာ အမတ္မင္းတစ္ေယာက္ေယာက္ လည္းရွိကိုရွိရေပမည္။ သို႕ျဖစ္သည့္အတြက္ သင္ ေအာက္တြင္ေဖၚျပထားေသာ ေမးခြန္းမ်ားကိုေျဖၾကည့္ ပါ။ တစ္ခုကိုေျဖႏိုင္လွ်င္ (သို႕)  အေကာင္း ျမင္စရာတစ္ခုရွိလွ်င္ (သို႕) သတ္မွတ္ႏိုင္လွ်င္ တစ္မွတ္ေပးပါေလ။ ေျဖဆိုျပီးလွ်င္ ဆက္လက္သံုးသပ္ထားေသာ သံုးသပ္ခ်က္ကို သေဘာတူမတူ ဆံုးျဖတ္ပါေလ။

  1. သင္ေနထိုင္ေသာ ျမိဳ႕နယ္မွ အမတ္မင္းနာမည္ကို သိပါသလား။
  2. ထိုအမတ္မင္းကို သင္ျမင္ဘူးပါသလား။ ယခုျမင္ရင္မွတ္မိပါ့မလား။
  3. သူကိုယ္စားျပဳယွဥ္ျပိဳင္တဲ့ပါတီကိုသိပါသလား။
  4. ထိုသူဟာ ယခုဘာလုပ္ေနပါသလဲ အသက္ထင္ရွားရွိပါေသးလား။
  5. သူဟာ ႏႈတ္ထြက္သြားျပီလား။
  6. သူဟာ ၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေထာင္က် အဖမ္းခံရေသးလား။
  7. ထိုအမတ္မင္းဟာ ပညာအရည္အခ်င္းဘယ္ေလာက္ရွိပါသလဲ။
  8. ျပီးခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္အတြင္း ထိုအမတ္မင္း ဘာေတြလုပ္ခဲ့တာကို သင္သိပါသလဲ။
  9. သူ႕ အေၾကာင္းကို သင္တို႕ ျမိဳ႕နယ္တြင္းမွာ ေျပာသံၾကားဘူးပါသလား။
  10. အကယ္၍ သူသာ လာမဲ့ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ၀င္ျပိဳင္မယ္ဆိုရင္ သင္မဲေပးဦးမွာလား။
  11. သူေျပာတဲ့ တိုင္းျပည္အတြက္ ဒီမိုကေရစီအေရး မွတ္သားစရာတစ္ခုကို သင္ေျပာႏိုင္မလား။
  12. သူဟာ ၁၉၉၀ မတိုင္ခင္က ႏိုင္ငံေရး အေတြ႕အၾကံဳ ဘယ္ေလာက္ရွိပါသလည္း။
  13. သူေျပာတဲ့ စီးပြားေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒက ဘာလည္း။
  14. သင့္ျမိဳ႕နယ္အတြက္ သူေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ အရာ ၃ ခုကိုေျပာႏိုင္မလား။
  15. သင္တို႕ ျမိဳ႕နယ္မွာ အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ မတရားမႈ ေတြ ကို သူ႕အားသြားေရာက္တင္ျပဘူးပါသလား။
  16. သင့္ျမိဳနယ္မွာ ေနတဲ့သင့္သိတဲ့မိတ္ေဆြထဲမွာ ယခုေမးခြန္းေတြကို ေျဖႏိုင္မယ့္သူ ဘယ္ႏွစ္ဦးရွိႏိုင္ပါသလဲ။
  17. သင္သူ႕ကို ဆက္သြယ္ျခင္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲသိပါသလား။
  18. သင္ဟာ မဲဆႏၵရွင္တစ္ဦးအေနနဲ႕ ထုိအမတ္မင္းကို ယံုၾကည္ပါသလား။
  19. ထိုသူကိုမဲေပးမိတဲ့အတြက္ သင္ေနာင္တရသလား(သို႕) ထိုသူ အႏိုင္ရတာ သင္ေနာင္တရသလား။
  20. သင္အခု သူ႕ကို ဆက္သြယ္ခ်င္သလား။
    အထက္ပါေမးခြန္းေတြကို အမ်ားစုကို သင္မေျဖႏိုင္ဘူးဆိုခဲ့ရင္ (သုိ႕) သင္ေျဖဖို႕ခက္ခဲေနမယ္ဆိုရင္ ထိုအမတ္ မင္းဟာ ျပည္သူနဲ႕ အလြန္ပဲေ၀းကြာေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အမတ္ဟာ ျပည္သူကို ကိုယ္စားမျပဳထိုက္သူလို႕သတ္မွတ္ပါတယ္။ ျပည္သူ႕ကိုယ္စားလွယ္ဟာ ျပည္သူနဲ႕ ထိေတြ႕ဆက္ဆံေနရမယ္ျဖစ္ပါတယ္။ သင္ အထက္ပါ ေမးခြန္းေတြကို မေျဖႏိုင္တာ သင့္မွာ အျပစ္မရွိပါ။ လူ ၁၀၀ မွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္က အခုေမးခြန္း ေတြကို ေျဖႏိုင္မယ္လို႕သင္ထင္ပါလဲ။
    ၁၉၉၀ မွာ အမ်ားစု အႏိုင္ရတဲ့ပါတီဟာ အမ်ားသိတဲ့ NLD ပါတီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆို NLD ပါတီက အမတ္ေတြဟာ မယံုၾကည္ထိုက္တဲ့ အမတ္ေတြျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ သင္လက္ခံႏိုင္မလား။ ၁၉၉၀ မွာ ဘာမွအရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ ခါေတာ္မီ အမတ္ေတြက ဘယ္ႏွစ္ ရာခိုင္ႏႈံးေလာက္ရွိမယ္ထင္ပါသလဲ။
    ယခုစာေရးသူဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူဟာ ၁၉၈၉ ကေန ၁၉၉၂ အတြင္း ေထာင္က်ေနခဲ့ပါတယ္။ ေထာင္က်ေနစဥ္အတြင္း စာေရးသူရဲ့ အိမ္သို႕ ဘယ္အမတ္မင္းမွ လာေရာက္ခဲ့သည္ဟူ၍ မရွိခဲ့ပါ။ ထိုသူမွေပးပို႕ေသာ ေထာင္၀င္စာအျဖစ္ ေငြေၾကး (သို႕) ငပိေက်ာ္တစ္ဇြန္း လာေရာက္ ကူညီတာကို မၾကံဳ ဘူးခဲ့ပါ ။ ထုိ႕ အတူ စာေရးသူႏွင့္ ေထာင္က်ေဖၚက်ဘက္ မည္သူ႕ကို မွ် သက္ဆုိင္ရာျမိဳ႕နယ္ရွိ အမတ္မင္းေသာ္ ၎ ၊ သက္ဆိုင္ရာျမိဳ႕နယ္ရွိ အႏိုင္ရပါတီမွ ေသာ္၎ မည္သို႕မွ် အားေပးကူညီ မႈမရွိခဲ့ပါ။ မိမိျမိဳ႕နယ္ မွာ ေထာင္က်ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားရဲေဘာ္ရဲဘက္တစ္ေယာက္ ကို ေထာင္၀င္စာ အနည္းငယ္ေတာင္ ေထာက္ပံ့ေပးေဖၚမရတဲ့ (သို႕) လာေရာက္အားေပးေဖၚမရတဲ့ ျပည္သူနဲ႕တင္မကပဲ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ေတြနဲ႕ပါ ေ၀းကြားေနတဲ့ အမတ္မင္း တစ္ေယာက္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႕ဘယ္လိုသေဘာထားမလဲ။ ျပီးခဲ့တာေတြ ထားလိုက္ပါေတာ့ လို႕လြယ္ လြယ္ပဲေျပာလိုက္ၾကမလား။ အခုလာမယ့္ၾကား ျဖတ္ေရးေကာက္ပြဲမွာလည္း ယခုလိုအမတ္မ်ိဳးေတြ ၅၀ % အထက္ရွိတယ္လို႕ေျပာရင္ လြန္မလား။  အဲဒီအမတ္မင္းေတြဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ ကံၾကမၼာကုိ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ၾကိဳးကိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ ဘာမွျဖစ္မလာေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ ကို လက္ညိဳးထိုး ျပီး သူတို႕မွာ ဘာမွတာ၀န္မရွိသလို လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
    ယခု ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သင္ဘယ္သူ႕ကို မဲထဲ့မွာလည္း စဥ္းစားျပီးျပီလား။ သင္ဟာ ဘ၀မွာ ပထမဆံုးမဲေပးဘူး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သင္ဘယ္သူ႕ကိုမဲေပးမွာလည္း။ တိုင္းျပည္ရဲ့ကံၾကမၼာဟာ သင့္လက္ထဲမွာ ရွိတယ္ဆိုတာ သင္သိပါသလား။ သင္ဟာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္မဲေပးခြင့္ကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွ ရေတာ့မွာျဖစ္တယ္ ဆိုတာေကာ သင္သိပါသလား။
    အခုလိုျဖစ္ခဲ့ရတာေတာ့ သင့္ ျမိဳ႕နယ္က အမတ္ေတြကို သင္ မဲေပးခဲ့စဥ္က သက္ဆိုင္ရာ အမတ္ဟာ ဘာမွလုပ္စရာ မလိုပဲ အႏိုင္ရခဲ့လို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ NLD ပါတီရဲ့ ေက်ာ္ၾကားမႈ နဲ႕ အႏိုင္ရလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ တုန္းကလည္း NLD က သူတို႕ အမတ္ေလာင္းေတြဟာ အရည္ အခ်င္းရွိသူေတြျဖစ္တယ္လို႕  အာမခံခဲ့ပါတယ္။ အခုၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း ဒီလိုပဲ ေျပာေန ပါေသးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ကာလ မွာ စစ္တမ္းေကာက္ယူခ်က္အရ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္း သား ၂၀၀၀ ေက်ာ္မွာ NLD ပါတီ က ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရ အတြက္ ဟာ ၄၀၀ ေက်ာ္ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အတြက္ NLD ပါတီဟာ ႏုိင္ငံေရး ေလာကရဲ့ ၂၀ % သာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ တယ္ဆိုတဲ့ ကိန္းဂဏန္းသေဘာကို သင္လက္ခံႏိုင္မလား။ ဒါဆို NLD မဟုတ္တဲ့ အျခား ႏုိင္ငံေရး ေလာကထဲက ပါတီေတြဟာ ကိန္းဂဏန္း သေဘာ အရ ဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၈၀ % အႏိုင္မရသင့္ဘူးလား။
    အျခားဒီမိုကေရစီအေရးေဆာင္ရြက္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီတစ္ခု က ဆယ္စုႏွစ္နဲ႕ခ်ိျပီး  ႏုိင္ငံေရးအေတြ႕ အၾကံဳရွိတဲ့ ပါတီဥကၠဌ တစ္ဦးဟာ သာမန္ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို မဲရံႈးခဲ့မယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ သင့္ေတာ္ပါ့မ လား။  ဒါကို လူသားအရင္းအျမစ္ဆံုးရံႈးတယ္လို႕ မေျပာႏိုင္ဘူး လား။ သာကူးမွန္ေျပာင္း အခြင့္ေရးသမားေတြ အႏုိင္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေရာ သင့္ေတာ္ပါ့ မလား ဒီကိစၥကို ကၽြႏ္ုပ္တို႕ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ။
    ဒီမိုကေရစီ တည္ေထာင္ကာစ တိုင္းျပည္ေတြမွာ အႏိုင္ရ ပါတီေတြဟာ တစ္ဘက္သတ္ျဖစ္တတ္ပါ တယ္။ ပါတီတစ္ခုတည္းက မဲအမ်ားစုကုိ သိမ္းၾကံဳးယူသြားတာမ်ိဳးကိုဆိုလိုတာပါ။ အဲဒီလို ပါတီတစ္ခုတည္း က အမ်ားစု အႏုိင္ရတဲ့ျဖစ္စဥ္ဟာ ႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ စသည္ျဖင့္ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္စဥ္ေတြဟာ အာဏာရွင္တစ္ပိုင္း ႏိုင္ငံေတြ (သို႕) ဒီမိုကေရစီထူေထာင္စ ႏိုင္ငံေတြမွာ ျဖတ္တတ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပါတီတစ္ခုက ႏိုင္ငံေရးေလာကကို ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တစ္ဘက္သတ္ၾကီးစိုးထားတာဟာတိုင္းျပည္ အလြန္နာပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံၾကီးေတြမွာ အႏိုင္ရ အမတ္ဦးေရးဟာ ပါတီၾကီးတစ္ခုနဲ႕တစ္ခု မတိမ္းမယိမ္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲက အျခား ၾသဇာရွိတဲ့ပုဂိဳလ္ေတြ လည္း ထက္၀က္ခန္႕  အႏိုင္ရခဲ့ မယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ့ကံ ၾကမၼာဟာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။
    ေနာက္လာမဲ့ေရြးေကာက္ပြဲေတြ မွာလည္း ဒီလိုပါပဲ။ အရည္အျခင္းရွိသူေတြ မွ်တစြာပါ၀င္ ႏုိင္ဖို႕လိုပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ျပည္သူဟာ အရည္အျခင္းရွိသူကို မဲေပးႏုိင္ဖို႕လိုပါတယ္။ မည္သည့္ ပုဂိဳလ္ဟာ အရည္အခ်င္းရွိတယ္ဆိုတာကို လည္း မီဒီယာေတြက မီးေမာင္းထိုးျပႏုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္း ပါတယ္။ ယခုေဆာင္းပါးဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ ေရးသားတင္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူ အမ်ားေလ့လာ စဥ္းစားႏုိင္ဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ပါတီကို မွ ပုတ္ခတ္တာ မဟုတ္ပါ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အင္မတန္ အရည္ အျခင္းရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ဆံုးရံႈးခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႕ အမ်ားစုဟာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႕ ေတြ ဘာမွေျပာခြင့္မရေတာ့ပါဘူး။
    ယခုေဆာင္းပါးကိုလည္း ျဖည့္စြက္ ေ၀ဖန္မႈျပဳၾကဖို႕ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါတယ္။ လာမဲ့ႏိုင္ငံေရးကာလ ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ႏုိင္ငံေရးကာလျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ခါမွားရင္ (၅) ႏွစ္ၾကာပါတယ္။ လြတ္ေတာ္ သက္တမ္းဟာ (၅) ႏွစ္ရွိတဲ့အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။